รักษ์คลองอู่ตะเภา ฟื้นชีวิตให้สายน้ำ
หน้าแรก ข้อมูลทั่วไป สารคดี ฟอรั่ม มีอะไรใหม่
เล่าเรื่องเมืองหาดใหญ่
โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยวันนี้ในอดีต
เล่าเรื่องเมืองหาดใหญ่ >> ประวัติศาสตร์ ความเป็นมา (บทความ)
โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยวันนี้ในอดีต

โดย…พินิจ บุญชีพ

เมื่อก่อนนี้โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ชื่อโรงเรียนหาดใหญ่ หรือชาวหาดใหญ่เรียกว่า โรงเรียน ม.ช.ญ.

เมื่อ 32 ปีก่อนนี้ โรงเรียนหาดใหญ่ ตั้งอยู่ห่างไกลกับชุมชน อำเภอหาดใหญ่เป็นเพียงอำเภอเล็กๆ ด้านหน้าโรงเรียนมีถนนเพชรเกษม เป็นเพียงถนนเล็กๆ สายหนึ่ง รถก็ไม่ค่อยวิ่งผ่าน รอบๆ บริเวณโรงเรียนเป็นป่าละเมาะและต้นยางเป็นส่วนมาก ไม่มีบ้านอยู่อาศัยเลย อาคารเรียนมีเพียง 2 หลังเท่านั้น เป็นอาคารไม้เก่าๆ 2 ชั้น มีห้องเรียน 8 ห้องเรียน และมีอาคารไม้ชั้นเดียว 4 ห้องเรียน

โรงเรียนหาดใหญ่สมัยนั้นไม่ใคร่จะมีใครรู้จัก ชาวหาดใหญ่รู้จักแต่โรงเรียนแสงทองเท่านั้น โรงเรียนมัธยมของรัฐบาลมี 2 โรง เป็นโรงเรียนประจำอำเภอหาดใหญ่ คือ โรงเรียนหาดใหญ่ (ชาย) และโรงเรียนสตรีหาดใหญ่ “สมบูรณ์กุลกันยา” (หญิง) ตั้งอยู่ที่ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมปัจจุบันนี้ โรงเรียนมีชั้นเรียนมัธยมปีที่ 1 ถึงมัธยมปีที่ 6 มีครู 10 คน ครูชาย 7 คน ครูหญิง 3 คน มีนักเรียนประมาณ 300 คน บริเวณโรงเรียนมีต้นไม้ร่มรื่นเงียบสงัด ความเป็นอยู่ระหว่างครูกับนักเรียน มีความอบอุ่น นักเรียนมีระเบียบวินัย มีความรัก เคารพนับถือครู การเรียนการสอน จึงมีความสนุกเพลิดเพลินกับการสั่งสอนศิษย์

ข้าพเจ้าเข้ารับราชการ 16 กรกฎาคม 2496 นายคม ภิรมยาภรณ์ เป็นครูใหญ่ นักเรียนส่วนมากที่มาเรียนที่โรงเรียนหาดใหญ่นั้นเป็นเด็กมาจาก ตำบลน้ำน้อย ตำบลบ้านพรุ ตำบลควนลัง และตำบลทุ่งลุง ส่วนเด็กในหาดใหญ่ผู้ที่มีฐานะดีก็ส่งบุตรหลานเข้าเรียนโรงเรียนแสงทองเป็นส่วนมาก นักเรียนไปโรงเรียนส่วนมากใช้จักรยานและเดิน (เพราะรถโดยสารไม่มี) ส่วนถนนเพชรเกษมตั้งแต่สี่แยกป้อมไฟ (หน้าธนาคารกสิกร) ไปจนถึงโรงเรียนเป็นถนนแคบลาดยาง ทั้งสองฝั่งถนนเป็นคูน้ำเต็มไปด้วยผักตบชวา ไม่ค่อยจะมีบ้านและร้านค้า

ที่ตลาดสดเทศบาลเป็นทุ่งนาและป่าละเมาะ ที่วงเวียนน้ำพุ เป็นสามแยกเล็ก ๆ ถนนลูกรัง ถนนไปโรงเรียนเทศบาล 1 (เอ็งเสียง) เป็นถนนดินแคบ ๆ เป็นป่าละเมาะ บริเวณโรงพยาบาล ที.วี.ช่อง 10 และสนามกีฬา เป็นป่าทั้งนั้น และเป็นป่าช้าเผาศพ ไม่ค่อยจะมีใครกล้าเข้าไปบริเวณนั้น เป็นที่เปล่าเปลี่ยวเงียบสงัดวังเวง

ปี 2510 โรงเรียนก็เริ่มได้รับการพัฒนา บูรณะปรับปรุงการเรียนการสอนและอาคารเรียน โรงเรียนเข้าโครงการโรงเรียนมัธยมแบบประสม (คมส.) โดยการช่วยเหลือของประเทศคานาดา โรงเรียน 2 โรง จึงรวมเข้าด้วยกันเป็นแบบสหศึกษา สมัยอาจารย์วิจิตร วิจิตรสงวน ปี 2512 โรงเรียนก็ได้รื้ออาคารเรือนไม้เก่า ๆ ได้สร้างตึกขึ้นแทนอาคารเก่า โรงเรียนก็ได้สร้างอาคารขึ้นมาใหม่ทั้งหมด ครู – อาจารย์ นักเรียนก็เพิ่มมากขึ้นมาเรื่อย ๆ ตามลำดับ จนโครงการ คมส. ได้หมดไปจึงใช้หลักสูตร 2521 – 2524 การเรียนการสอนก็เปลี่ยนแปลงไปตามกาลและเวลา จนปัจจุบันนี้มีครู - อาจารย์ 215 คน นักเรียน 4,000 คน นักเรียนที่ศึกษาสำเร็จแล้วก็ได้ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยต่าง ๆ มากมาย และบ้างก็ได้ออกไปประกอบอาชีพหลายอาชีพ ศิษย์เก่าได้กระจายอยู่ไปทั่วประเทศ

สมบูรณ์ ศรีสุทธิ์
ข้าพเจ้าเขียนจากประสบการณ์มาในชีวิตที่เป็นครูในสถานศึกษาแห่งนี้ ชื่อเสียงของโรงเรียนบุคคลภายนอกได้รู้จัก "ญ.ว." กันดี โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยสมัยอาจารย์วิจิตร วิจิตรสงวน เป็นเวลา 32 ปีที่ข้าพเจ้าทำการสอนอยู่สถานศึกษาแห่งนี้ ข้าพเจ้ามีความรักสถานที่แห่งนี้มากและจะทำหน้าที่สั่งสอนศิษย์ให้มีความรู้ความสามารถ มีจริยธรรม มีระเบียบวินัย ความหวังของครูก็คือสั่งสอนลูกศิษย์ให้ประสบความสำเร็จในชีวิต การเป็นครูใคร ๆ ก็เป็นได้ แต่เป็นครูที่ดีเป็นยากลำบาก และต้องอดทน ข้าพเจ้าหวังว่าโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยต้องเจริญก้าวหน้าสืบไปชั่วกาลนาน

ผมได้รับหนังสือจากคุณธรรมนูญ วิสัยจร ผู้อำนวยการโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ขอให้เขียนบทความเกี่ยวกับโรงเรียนในฐานะที่ผมได้เคยมีความรับผิดชอบต่อโรงเรียนนี้ระยะหนึ่ง เพื่อจัดพิมพ์ลงในหนังสือที่ระลึก "40 ปี หาดใหญ่วิทยาลัย" ผมรู้สึกดีใจที่ได้มีโอกาสบอกเล่าเรื่องราวของโรงเรียนในระหว่างช่วงเวลานั้น ให้ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับโรงเรียนในขณะนี้ได้ทราบโดยทั่วกัน เพราะการทราบเรื่องราวของโรงเรียนในช่วงหนึ่งก็เหมือนๆ กับทราบเรื่องราวของครอบครัวในช่วงหนึ่งนั่นเอง การทราบเรื่องราวของครอบครัวของเราโดยละเอียด ไม่ขาดตอนย่อมมีประโยชน์ต่อบุคคลในครอบครัวนั้นได้ การทราบเรื่องราวของโรงเรียนตลอดระยะเวลา 40 ปี ก็เป็นประโยชน์กับสมาชิกของโรงเรียน อันได้แก่ นักเรียนปัจจุบัน นักเรียนเก่า ผู้ปกครองและคณะครูนั้นนั้น

ผมได้รับคำสั่งกรมสามัญศึกษา ที่ 3039/2519 ลงวันที่ 27 ธันวาคม 2519 ด้วยใบคำสั่งมีว่า ให้นายสมบูรณ์ ศรีสุทธิ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย จังหวัดภูเก็ต รักษาการในตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย จังหวัดสงขลา อีกตำแหน่งหนึ่งจนกว่าจะมีคำสั่งเป็นอย่างอื่น ทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ 27 ธันวาคม 2519

คำสั่งอย่างนี้มีน้อยมาก เพราะเป็นคำสั่งที่ให้คนคนเดียวทำงาน 2 สำนักงานใน 2 จังหวัด ปรกติแล้วเราจะพบคำสั่งแบบนี้ให้คนทำงาน 2 ตำแหน่งในจังหวัดเดียวกัน แต่คำสั่งต้องเป็นคำสั่ง และผู้รับต้องปฏิบัติ เป็นอันว่าผมได้เริ่มเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย เมื่อ 27 ธันวาคม 2519 ความภูมิใจย่อมมีเป็นธรรมดา แต่ก็ไม่ลืมมองดูตัวเองว่าทำไมจึงต้องมีคำสั่งอย่างนี้ ตัวเองดีอย่างไรจึงให้ดำรงตำแหน่งถึง 2 ตำแหน่งของ 2 จังหวัดในเวลาเดียวกัน พินิจพิเคราะห์แล้วพอคะเนได้ว่า ออ! ก็เพราะความกรุณาของผู้ใหญ่ในกรมวิสามัญที่เห็นว่าผมเป็นคนสงขลาโดยกำเนิด ท่านให้โอกาสได้กลับภูมิลำเนาเดิมนั้นเอง เมื่อผู้ใหญ่มีเมตตาต่อเราเช่นนี้ เราก็ต้องแทนคุณด้วยการทำงานให้กับโรงเรียนให้ดีที่สุด ทำจนสุดความสามารถ และถ้าไม่สามารถแล้ว ต้องเปิดทาง เปิดโอกาสให้ผู้อื่นต่อไป เพื่อโรงเรียนจะได้ไม่อยู่นิ่ง ผมถือว่า โรงเรียนต้องก้าวไปข้างหน้าทุก ๆ ทาง ถ้าทุกอย่างอยู่นิ่งกับที่ คือไม่ดีขึ้น ไม่เลวลง นั้นคือความเสื่อม ผมทนไม่ได้ในสภาพดังกล่าวนี้

เมื่อผมได้เข้ามาอยู่ในหาดใหญ่วิทยาลัยในฐานะผู้บริหาร ผมได้รับความร่วมมือจากเพื่อนครูทุก ๆ คนเป็นอย่างดียิ่ง งานใด ๆ ก็ตาม ความเจริญหรือความเสื่อมของงานอยู่ที่คน คือผู้ปฏิบัติงาน ดังนั้นเมื่อได้ผู้ร่วมงานดีงานก็ดี เราร่วมกันบริหารงานวิชาการ การเงินและกิจกรรม ครูทุกคนเข้าใจหน้าที่ของตนว่าตนมีหน้าที่ขอบข่ายงานอย่างไร เมื่อครูเข้าใจ Job Description ของตน ครูทุกคนก็ทำงานได้อย่างสบาย เรามีการทำแผนงานร่วมกันเป็นประจำปี กำหนดอย่างชัดแจ้งว่าจะปรับปรุงการเรียนการสอนอย่างไร จะใช้เงินเท่าใด กิจกรรที่จะช่วยนักเรียนของเราให้อยู่ร่วมกันในสังคมได้อย่างมีความสุขนั้น จะเพิ่มจะลดจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร เมื่อทุกสายวิชาร่างแผนงานทำเสร็จเรียบร้อย คณะกรรมการโรงเรียนก็จะประชุมร่วมกันพิจารณา ตัดทอน เพิ่มเติมให้เหมาะสม โดยให้ครูทุกคน ทุก ๆ สายวิชาทราบงานภายในสายของตนและงานในสายของสายอื่นๆ ด้วย เมื่อคณะกรรมการอนุมัติแผนดำเนินงานแล้ว คณะครูจะช่วยกันพิมพ์ช่วยกันจัดเข้าเล่ม แล้วมอบให้ครูทุกๆ คนคนละ 1 เล่ม ครูทุกคนจะดำเนินงานของตนโดยอาศัยแผนปฏิบัติงานนั้นเป็นแนวทาง

ด้วยวิธีนี้งานทุกๆ อย่างที่เราตั้งวัตถุประสงค์เอาไว้ก็ประสบผลสำเร็จ ครูทุกคนรู้ว่าจะต้องทำอะไร งานไม่เคยสะดุด เดินคล่องตลอดปีการศึกษา มีผู้บริหารบางท่านได้ถามผมว่าเด็กโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยทำไมเก่งนัก ที่เก่งมากก็เพราะเป็นลูกจีนใช่ไหม ผมตอบเขาว่า ทุกคนมักจะเข้าใจเช่นนั้น ผมจึงถามย้อนไปว่าที่โรงเรียนคุณมีลูกจีนเหมือนกัน ทำไมไม่เก่งละ เขาบอกว่ามี แต่น้อย ไม่มากเหมือนที่หาดใหญ่ ผมจึงถามว่าเพียงแต่เป็นลูกจีนก็เก่งได้เช่นนั้นหรือ

ผู้ฟังนิ่ง และย้อนถามผมว่า ก็แล้วมันอย่างไรละ ผมก็บอกว่าผลมาจากเหตุ เด็กเก่งก็เพราะครูดี ครูขยัน ครูเอาใจใส่ ถ้าครูไม่ขยันสอน ไม่เอาใจใส่ศิษย์ ไม่รับผิดชอบเด็กจะดีไปได้อย่างไร ผมบอกว่าเด็ก ญ.ว. นั้นเด็กลูกไทย ลูกจีนเก่งเหมือนกันทั้งนั้นเพราะครูดี ผมยังพูดต่อไปว่า ครูขี้เกียจอยู่ ญ.ว. ไม่ได้หรอก เพราะคนขี้เกียจอยู่กับคนขยันไม่ได้ เด็กขี้เกียจก็อยู่ ญ.ว. ไม่ได้เพราะเด็ก ญ.ว. เขาเรียนหนังสือ โดยเฉพาะ ม.ศ.ปลาย ครูให้การบ้าน 10 ข้อ แกทำเสีย 20 ข้อ บางคนทำหมดเลย หนังสือห้องสมุดไม่พออ่าน นักเรียนต้องเสนอแนะให้ซื้อเพิ่ม ให้จัดหาหนังสือใหม่ ๆ เด็กทุกคนใฝ่รู้กันทั้งนั้น ตำราอะไรที่ออกใหม่ก็ไปสรรหามาเล่ามาเรียนกัน ครูก็พยายามทำความเข้าใจกับหลักสูตรแล้วพยายามสอนอย่างละเอียด

ที่สำคัญที่สุดผมคุยได้ว่า ครูของผมตรวจสมุดงานเด็กเก่งมาก ผมไม่ชอบนั่งที่โต๊ะทำงานผมชอบไปคุยกับครูตามสายต่าง ๆ ไปสายไหนก็พบแต่คร่ำงาน ไม่เคยเห็นครูนั่งอยู่เฉย ๆ หรือคุยกันอย่างไร้สาระ อย่างนี้แล้วจะไม่ดีไปได้อย่างไร ครูทุกคนทุ่มเทจิตใจอยู่กับงาน ตอนนั้นโรงเรียนสอนสองผลัด ใช้ครูคนละชุด นอกจากหัวหน้าสายซึ่งรับผิดชอบสูงในวิชาการต้องทำงานทั้งสองผลัด เราทำงานกันอย่างสนุก เวลาเช้าผมจะถึงโรงเรียนเวลา 6.30 น. แต่เวลา 6.30 น. นั้นเป็นเวลาที่มีครูไปก่อนผมแล้วคืออาจารย์ระบูรณ์

ผมเคยชนะอาจารย์ระบูรณ์ครั้งเดียวในชีวิตครูที่ ญ.ว. คือไปก่อนอาจารย์ระบูรณ์ วันนั้นเป็นวันอะไรผมจำไม่ได้ เมื่อผมไปถึงโรงเรียน ประตูโรงเรียนยังไม่เปิด ผมนึกในใจว่า เอ๊ะวันนี้ทำไมภารโรงยังไม่ปิดไฟอาคาร ผมจอดรถหน้าประตู แล้วเปิดไฟสูง ไฟต่ำของรถยนต์ 2-3 ครั้ง แสงไฟสูงต่ำคงทำให้ภารโรงแปลกใจ สักครู่ก็มีภารโรงเดินมาจำได้ว่าเป็นนายสมคิด ผมยังไม่ทันได้ต่อว่า ว่าทำไมป่านนี้แล้วยังนอนกันอยู่ นายสมคิดก็ถามผมก่อนทันทีว่า อาจารย์มาทำไมแต่ป่านนี้ ผมจึงถามว่าป่านไหนวะป่านนี้เกือบสว่างแล้วไม่ใช่หรือ นายสมคิดบอกว่านาฬิกาเพิ่งตี 4 เมื่อกี้นี้เอง ผมดูนาฬิกา เอะผมออกจากบ้านเมื่อนาฬิกาบอกเวลา 5.30 น. นาฬิกาของผมมันตายตั้งแต่เวลา 5.30 น. เมื่อเย็นวานนี้ เป็นอันว่าวันนี้ผมมาก่อนอาจารย์ระบูรณ์ และชนะได้เพียง 1 วันเท่านั้น

สิ่งสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่จะสร้างคุณภาพให้กับเด็กนักเรียนของเราก็คือ เราต้องรู้จักเด็กเป็นอย่างดี การศึกษาเด็กเป็นรายบุคคล มีความสำคัญต่อครูผู้สอนและเด็กผู้เรียนมาก ฝ่ายแนะแนวของโรงเรียนได้ประสบผลสำเร็จเรื่องนี้เป็นอย่างดี การติดตามผลของฝ่ายแนะแนวก็สามารถทราบว่าเด็กของเราเมื่อจบ ม.ศ.ปลายแล้วไปศึกษาต่อหรือทำงานที่ไหน อย่างไรบ้าง เรื่องนี้เรามีวิธีการที่สามารถทราบผลได้ 100% เต็ม หลายโรงเรียนจะทำอย่างเราหรือเปล่า เราทำกันอย่างไรโปรดคุยกับอาจารย์วิภากร บางเสนดู คิดว่าอาจารย์คงเล่าให้ฟังได้

ผมได้ขอร้องนักเรียนปีสุดท้ายของโรงเรียนให้ถือเป็นหน้าที่ว่าต้องสามารถศึกษาต่อในระดับสูงขึ้น ให้มีจำนวนสูงกว่าจำนวนของปีที่แล้ว หากทำไม่ได้ก็ถือว่าเราบกพร่องในการรักษาไว้ซึ่งเกียรติยศชื่อเสียงของเรา นักเรียนทุกคนรู้สึกจะเข้าใจและถือว่าเป็นหน้าที่สำคัญ ผลอันนี้แหละจึงบันดาลให้จำนวนนักเรียนที่ศึกษาต่อในระดับสูงขึ้นมีจำนวนมากขึ้นกว่าปีที่แล้วมาเสมอ แม้ผมจากโรงเรียนไปแล้ว ผมก็ยังติดตามฟัง เวลาใดที่ผมทราบว่าคณะครูและนักเรียนประสบผลสำเร็จในเรื่องนี้ ผมรู้สึกอิ่มเอิบในหัวใจ นั่งหลับตาระลึกภาพของความผูกพันระหว่างครู และนักเรียน ญ.ว. ที่มีต่อกันอย่างศิษย์กับครู

ความตื่นตัวของครู - นักเรียนแล้วรู้สึกสบายใจเป็นอย่างยิ่ง ด้วยชื่อเสียงที่ดังออกไปทั่วทุกหัวระแหง ทำให้ ญ.ว. เป็นที่สนใจของผู้ปกครองและนักเรียนทั้งภายในจังหวัดและต่างจังหวัดมากขึ้น ทุกคนมุ่งเข้าสู่ ญ.ว. แต่ขณะเดียวกัน อาคารสถานที่ของ ญ.ว.ก็มีอยู่เท่านั้น ทำการสอนนักเรียนทั้งสองผลัด รวมแล้วประมาณ 3,000 คน จำนวนนักเรียนก็ต้องรับให้สัมพันธ์กับสถานที่ที่มีอยู่ แต่ความศรัทธาของประชาชน ที่มีต่อ ญ.ว. นั้นสูงมากจนถึงกับร้องเรียนกับผมขอให้หาที่เปิดโรงเรียนเพิ่มเติมเถิด ผมเข้าใจจิตใจของผู้เป็นบิดามารดาที่มีความหวังต่อลูก ๆ ของตน จึงได้ปรึกษาหารือกับคณะครู แล้วผมก็ได้ทราบว่าเรื่องขยายโรงเรียนนี้ได้เคยคิดกันมาแล้วตั้งแต่สมัยคุณครูบัญญัติ บูรณะหิรัญเป็นอาจารย์ใหญ่ แล้วเรื่องเงียบหายไป คณะครูไม่เข้าใจว่าเป็นเพราะอะไร ผมได้ศึกษาข้อมูลเรื่องนี้พอสมควร และทราบว่าบุคคลสำคัญที่ช่วยเหลือ เดินเรื่องในการดำเนินการขยายโรงเรียนและจัดหาที่ให้โรงเรียนนี้คือ ครูเชื้อ ศรีรสันติ์ เลขาสภาตำบลควนลัง ผมจึงเดินเรื่องทันที ไปดูสถานที่ ไปพบครูเชื้อ และเจ้าของท้องที่ และนายอำเภอหาดใหญ่ ซึ่งขณะนั้นคือคุณวิเชียร สุคนธาภิรมย์ ณ พัทลุง ได้รับการสนับสนุนจากทุกฝ่าย เมื่อผมได้ข้อมูลคือจำนวนเด็กที่เข้าเรียนไม่ได้แต่ละปี สถานที่ที่จะขยาย ผมจึงวางแผนว่าจะดำเนินการอย่างไรต่อไปโดยเขียนแผนขั้นเคร่า ๆ

ท่านอธิบดีกรมสามัญศึกษา อาจารย์รังสฤษฎิ์ เชาวนะศิริ ได้มาตรวจเยี่ยมโรงเรียน เมื่อท่านได้ตรวจสภาพทั่ว ๆ ไปของโรงเรียน และได้นำท่านไปดูสถานที่ที่จะขยายโรงเรียนแล้ว ก่อนท่านจะกลับท่านได้บันทึกไว้ในสมุดหมายเหตุรายวันของโรงเรียนมีใจความว่า "ให้ผู้อำนวยการโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ดำเนินการขยายโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยแห่งที่ 2 ให้แล้วเสร็จทันปีการศึกษาหน้า" คำว่าหาดใหญ่วิทยาลัยแห่งที่ 2 จึงเป็นที่มาของคำว่า ญ.ว.2

ข้อความที่ถูกบันทึกไว้ในสมุดหมายเหตุรายวันนั้นจะต้องคัดลอกส่งผู้บังคับบัญชาเหนือขึ้นไป คือผู้ว่าราชการจังหวัดและอธิบดี เพื่อทราบ จากบันทึกอันนี้ ทำให้พี่น้องชาวหาดใหญ่ยินดีปรีดาเป็นอย่างยิ่งเพราะเขาจะได้มี ญ.ว.2

หลังจากที่ผมได้ส่งข้อความในสมุดบันทึกหมายเหตุรายวันประมาณ 1 สัปดาห์ ทางจังหวัดโดยผู้ว่าราชการจังหวัดได้เรียกประชุมเรื่องการจัดสรรที่ดินเพื่อใช้ในราชการ เมื่อถึงวันประชุมผมรู้สึกแปลกใจที่ผู้อำนวยการวิทยาลัยเทคนิคภาคใต้ ผู้อำนวยการการศึกษานอกโรงเรียน และเจ้าหน้าที่สนามบินหาดใหญ่ก็เข้าร่วมประชุมด้วย

เมื่อเปิดการประชุม ประธานที่ประชุมก็พูดถึงที่ดินแปลงที่เรากำลังจะขยายให้เป็น ญ.ว. แห่งที่ 2 นั่นเอง ผมชักงง นึกในใจว่า เอ๊ะถ้าเกิดเราพลาดท่าจะได้ที่ดินที่ไหน ที่ดินแปลงนี้มีประมาณ 120 ไร่ ทางจังหวัดให้แถลงโครงการที่จะใช้ที่ดินนี้ โดยให้ทางฝ่ายเทคนิคเป็นผู้แถลงก่อน ทางเทคนิคบอกว่าจะทำสถานีวิทยุของวิทยาลัย แต่ก็ถูกคัดค้านว่าตั้งไม่ได้เพราะใกล้สนามบิน

ทางฝ่ายสำนักงานการศึกษานอกโรงเรียนก็บอกว่าอยากได้แบ่งที่นั้นบ้างเพื่อทำเป็นสำนักงาน รู้ว่าค่อนข้างไกล แต่ไม่มีที่ที่หายาก ขณะนี้กำลังขอที่ที่ใกล้ค่ายทหาร ป.พัน 5 สวนตูล หากได้ที่ที่สวนตูลกก็ไม่เอา

ถัดไปผมก็ชี้แจงถึงความจำเป็นต้องขยายโรงเรียนเพราะจำนวนเด็กไม่ได้เข้าเรียนมีจำนวนมาก ผู้ปกครองเดือดร้อน และที่ดินแปลงนี้โรงเรียนต้องขอทั้งหมด เพราะโรงเรียนจะมุ่งให้นักเรียนได้มีโอกาสเรียนปฏิบัติการทางเกษตร มีการปลูกยาง ประมาณ 20% 30 ไร่ ยางนี้จะเป็นประโยชน์กับโรงเรียนตลอดไป ส่งเสริมการเลี้ยงสัตว์ คือโคนม โดยขอความร่วมมือกับฝ่ายพัฒนาชุมชนที่ตั้งอยู่ติดกัน

อีกอย่างหนึ่งโรงเรียนได้ให้คำมั่นสัญญาตามที่สภาพตำบลขอคือ ทำสวนสาธารณะตรงบริเวณที่ติดถนน ตกลงจังหวัดเห็นด้วย และสั่งให้โรงเรียนส่งแบบแปลนแผนผังในการดำเนินงานให้กับจังหวัด 3 ชุด ภายในเวลาที่จังหวัดกำหนด คือ ประมาณ 15 วันหลังจากการประชุม

ผมกลับโรงเรียนนึกไปตลอดทางว่าจะทำอะไร จะเขียนอะไรบ้างชี้แจงเพื่อให้ได้มาซึ่งที่ดินแปลงนี้ พอถึงโรงเรียนผลลงจากรถพบอาจารย์ธเนศ ณ สงขลา ก็เกิดความคิดขึ้นมาทันที ผมเชิญคุณธเนศไปคุยด้วย ทำแบบรูปสังเขปให้คุณธเนศเข้าใจว่าจะต้องขอร้องให้คุณธเนศช่วยทำพิมพ์เขียวให้ ร.ร.สัก 10 ชุด ภายในพิมพ์เขียวนั้นจะมีอะไรบ้าง คุณธเนศเข้าใจเพราะเป็นครูเขียนแบบอยู่แล้ว คุณธเนศก็สามารถทำได้เสร็จก่อนกำหนดเวลา ผมขอบคุณคุณธเนศเป็นอย่างมากที่เป็นผู้ช่วยให้เกิดความสำเร็จขึ้น เพราะถ้าไม่มีมาสเตอร์แปลนแยกที่ดิน ก็จะไม่อนุมัติ จึงนับว่าคุณธเนศมีส่วนสำคัญเป็นอย่างยิ่ง

ในที่สุดเราก็ได้ที่ดินโรงเรียน ญ.ว. แห่งที่ 2 สมความตั้งใจ กรมสามัญได้แต่งตั้ง คุณสุวิช ศรีทิพย์ราษฎร มาเป็นครูใหญ่คนแรกของโรงเรียนนี้ ญ.ว.ได้เป็นพี่เลี้ยงอยู่ระยะหนึ่งในตอนแรกๆ สถานที่ศึกษาแห่งนี้ก็เป็นที่รู้จักกับพี่น้องชาวหาดใหญ่เป็นอย่างดี และนับวันจะเจริญรุ่งเรืองขึ้น เป็นประโยชน์แก่พี่น้องชาวหาดใหญ่สืบไป

ประมาณเดือนพฤษภาคม 2522 ผมรู้สึกว่าสุขภาพเป็นปัญหาสำคัญ ผมเจ็บป่วยบ่อย ๆ ทำให้ขาดความสุขในการทำงาน ผมจึงคิดว่าหากสุขภาพของผมเป็นอุปสรรค์เช่นนี้ผมควรจะลาออกเสียดีกว่า ถ้าผมทนอยู่โรงเรียนก็ไม่ดีขึ้น ถ้าผมลาออกเพื่อรักษาตัว กรมสามัญก็ต้องแต่งตั้งผู้บริหารใหม่เข้ามาดำเนินงาน ทำให้โรงเรียนก้าวหน้าต่อไป ผมจึงขอลาออกจากราชการตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน 2522 รวมเวลาที่ผมปฏิบัติราชการอยู่ที่ ญ.ว.เป็นเวลา 2 ปี 5 เดือน 4 วัน และผู้ที่มาแทนผมก็ทำให้ ญ.ว.เจริญก้าวหน้าโดยไม่หยุดยั้ง ผมตัดสินใจถูกแล้วที่ลาออก

โดย kai (ip:61...150)  เมื่อวันที่ 8 ก.ย. 2548 22:38:45 น.

 print friendly version 
 จำนวนคนดู 7785 ครั้ง ความคิดเห็น 24 รายการ ล่าสุดเมื่อ 18 ธันวาคม 53 17:51:03
 ความคิดเห็น
  ลำดับที่ 1
  ดีใจจังทีได้เป็นเด็กญว.

จาก Pang(ip:221...134)  เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2549 20:17:02 น.


  ลำดับที่ 2
  ภูมิใจที่เป็นลูกฟ้าแดง

จาก warm(ip:203...118)  เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2549 17:17:48 น.


  ลำดับที่ 3
  ภูมิใจที่ได้เป็นลูก ญว

จาก Arm(ip:203...113)  เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2549 22:12:07 น.


  ลำดับที่ 4
 

จาก ต้นกล้า(ip:124...7)  เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2549 14:10:59 น.


  ลำดับที่ 5
  ทำไมเดกยอวอภูมิใจในความเปนยอวอ แต่ทำไม ยอวอ ชอบดูถูกยอสอจังอ่ะ

จาก 555+(ip:203...73)  เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2549 19:08:00 น.


  ลำดับที่ 6
  อืมม์...ยอวอ เป็นไงมั่งอะ อยากรู่เด๋วปีหน้าก็ได้ไปอยู่ยอวอ แล้วอ่ะ ยั่งไม่เคยเห็น ยอวอ เลย อืมม์ช่วยชี้แนะหน่อยน่ะเจ้าค่ะ ที่ monaliza_555_jui@hotmail.com
จาก เด็กที่อยู่ เชียงราย...ขอบคุณร่วงหน้าค่ะ

จาก เด็ก ช.ว(ip:58...88)  เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2549 19:19:16 น.


  ลำดับที่ 7
  ได้ข่าว ญ.ว สู้โรงเรียนอื่นๆ ไม่ได้แล้วนี้นา
เกิดอะไรขึ้น

จาก เด็กเก่า ญ.ซ(ip:203...36)  เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2549 20:11:27 น.


  ลำดับที่ 8
  ไม่อยากเซด เดี๋ยวนี้ ญ.ว. เปนไงของมันก็ไม่รุ ไม่ค่อยชอบเลย ทั้ง ๆ ที่เป็นศิษย์เก่า เรียนมาตั้ง 6 ปี

ข้อแรกเลยประมาณว่า ไม่ค่อยชอบพวกอาจารย์ที่ย้ายเข้ามาใหม่อ่ะ รู้สึกว่าเค้าไม่ได้รัก+ภูมิใจในความเป็น ญ.ว. สักเท่าไหร่ ไม่เหมือนกับอาจารย์เก่า ๆ ที่เป็นศิษย์เก่าที่นี่

เด็ก ญ.ว. เดี๋ยวนี้ก็เหมือนกัน หยิ่งอิ๋บอ๋าย ทนงตัวเกินไป หารู้ไม่ เดี๋ยวนี้ ญ.ว.ชักจะเป็นขาลงขึ้นทุกวัน ๆ ญ.ว.เดี๋ยวนี้เก่งแต่สร้างภาพหลอกตัวเองให้ตัวเองดูดี ทั้ง ๆ ไม่มีค่อยจะเหลือดีให้โชว์สักเท่าไหร่แล้ว

ดีแล้วที่จบมาซะได้... แค่เห็นสีโรงเรียนตอนนี้ก็เครียดพอแล้ว

เขียว........ เขียวเพื่อ??? ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับโรงเรียนเล้ยยยยยยยยย

จาก KenLonG(ip:203...167)  เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2549 18:40:38 น.


  ลำดับที่ 9
  ฟ้าแดงแห่งนี้ศรีสักดิ์รักมั่น
หาดใหญ่วทยาลัยหนึ่งในทักษิณแดนยทอง
ญว สุดยอด

จาก *-*ญว ม.5(ip:202...212)  เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 2549 11:13:31 น.


  ลำดับที่ 10
  ดีใจจังง .. จะจบแล้ว

แต่ก้ยังรัก ญ.ว. เหมือนเดิมมมม ..

ชั่วกาลนานเทอญ .. สาธุ~

จาก หัวเห่ดกลม ๆ :D(ip:203...64)  เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2549 20:01:46 น.


  ลำดับที่ 11
  รักญ.ว.และดีใจมากที่ได้ม่เรียนที่นี่
จะสู้ต่อไปเพื่อให้ญ.ว.ผงาดแกร่งดังเดิม

จาก LOveyorwor(ip:203...7)  เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2549 21:16:19 น.


  ลำดับที่ 12
  อยากจาบอกว่าภูมิใจมากเลยที่ได้เรียนที่ญ.ว ดีใจที่ได้เป็นลูกฟ้าแดง
ญ.วเป็นสุดยอดของโรงเรียนชั้นนำของประเทศเลยก้อว่าได้
อยากหัยทุกคนรักและช่วยกันเชิดชู ญ.ว เหมือนกับรุ่นพี่ในอดีต
แล้วก้ออยากหัยมองว่าเด็กญ.ว ไม่ได้หยิ่งอยากที่คิดนะค่ะ

จาก ลูกฟ้าแดง(ip:202...8)  เมื่อวันที่ 5 มกราคม 2550 10:33:32 น.


  ลำดับที่ 13
  ดีใจครับ ที่เปนเด็ก ญ.ว.

จาก รัก(ip:124...80)  เมื่อวันที่ 27 มกราคม 2550 13:07:29 น.


  ลำดับที่ 14
  มีไม่กี่อย่างในชีวิตที่ทำแล้วรู้สึกภูมิใจ แต่การได้เป็นลูกฟ้าแดงนี่สิ ภูมิใจที่สุดเลย
รัก ญ.ว.ค่ะ

จาก นู๋ไหม(ip:202...6)  เมื่อวันที่ 11 เมษายน 2550 14:35:01 น.


  ลำดับที่ 15
  ขอบคุณมากครับที่ทำให้มีวันนี้ และคงเป็นอนาคตสืบต่อไป

จาก X-หลีดสีม่วงปี2541-4(ip:125...121)  เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2550 23:00:03 น.


  ลำดับที่ 16
  อ่านแล้วรู้สึกภูมิใจมากที่ได้เป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย โรงเรียนที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย ตอนขึ้นม.4 ยังจำได้ว่ายังได้ช่วยเตรียมงานครบรอบ 50 ปีของโรงเรียนอยู่เลย ตอนนี้เรียนจบปริญญาแล้ว(เภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์) และกำลังรับราชการเป็นหัวหน้าฝ่ายเภสัชกรรมชุมชน ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในภาคอีสาน เป็นเภสัชกรที่เป็นคนใต้เพียงคนเดียวของจังหวัดนี้ ผมสำนึกอยู่เสมอว่าผมเป็นลูกญ.ว. ผมต้องเป็นคนดีและคนเก่ง ผมต้องเป็นจักรที่คมกล้าและแกร่งอยู่เสมอ เพื่อพิทักษ์จักรอันหมายถึงชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ ของเราให้คงอยู่ต่อไป ผมจะทำสิ่งที่ลูกญ.ว.ควรต้องทำ และผมขอสาบานว่าจะรับใช้ชาติ อย่างเต็มที่ ซื่อสัตย์ กล้าหาญและอดทน จะไม่ให้เสียชื่อลูกญ.ว. และจะแสดงให้คนอีสานรู้ว่า ลูกญ.ว.นั้นเก่ง แกร่งและดีเพียงใด ผมจะธำรงไว้ซึ่งเกียรติภูมิของหาดใหญ่วิทยาลัย ตรีจักร ฟ้าแดงเสมอไปด้วยชีวิตครับ

จาก ศิษย์เก่าคนหนึ่ง(ip:61...162)  เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2550 17:20:55 น.


  ลำดับที่ 17
  จบไปหลายปีแล้ว ตอนเรียนก็ไม่ได้เก่งกาจอะไร เพราะเราไม่มีพี่เลี้ยงคอยแนะนำ เนื่องจากพ่อแม่
ก็ไม่ได้มีความรู้อะไร นึกย้อนไปถ้าถอยหลังกลับไปได้ มีพี่เลี้ยงดี ๆ ต้องได้ต่อ ม.ปลาย คงมีอาชีพที่ฝันในใจได้เลย นึกแล้วยังเสียดาย แต่ทุกวันนี้ก็ได้ทำงานรับราชการ ส่วนหนึ่งไม่เคยลืมญ.ว เพราะเป็นสถาบันที่ทำให้ได้ไปต่อยอดได้ ปัจจุบันเรียนไปจบ ป.โท ได้ก็เก่งแล้ว ยังนึกเสียดายถ้ามีติวเตอร์ดี ๆ ครั้งเมื่อเรียน ญว ตอนนี้คงทำงานให้ส่วนรวมและประเทศชาติได้มากกว่านี้ แต่ยังไงก็ต้องขอบพระคุณ คณาจารย์ทุกท่านที่ได้ประสิทธิประสาทวิชาให้ ขอบคุณสถานที่ที่ได้ให้อาศัยเรียน จนมีงานทำ มีเงินเดือน หล่อเลี้ยงตนเองและคนรอบข้างได้ ขอบคุณจริง ๆ จ๊ะ จากศิษย์เก่าที่เพิ่งค้นพบตัวเองว่า ถ้าตอนนั้นสิ่งแวดล้อมดี ๆ เราต้องไปไกลกว่านี้

จาก ระลึกถึงพระคุณ ญ.ว(ip:58...190)  เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2550 13:15:44 น.


  ลำดับที่ 18
  จบมารุ่น 58 ค่ะ...รักสถาบันนี้มากๆ
แม้จะเรียนแค่ช่วง ม. ปลาย แต่รับรองได้ว่า
เป็นคนที่มีเลือดฟ้า-แดงข้มข้นมากคนหนึ่ง
อยากบอกว่าช่วงเวลาเพียงสามปี
ทำให้อะไรดีๆผ่านเข้ามาในชีวิตมากมาย
จากการเป็นนักเรียนของโรงเรียนแห่งนี้
ตั้งแต่ที่ตั้งใจไว้ว่าจะต้องเข้าเรียนต่อ ม. ปลายที่นี่ให้ได้
และต้องจบจากที่นี่เพื่อเรียนต่อในสาขาที่อยากเรียน
ตอนนี้ ป.ตรี ปี 4 แล้ว หันกลับไปมองภาพเก่าในอดีต
นึกถึงบรรยากาศการเรียน การใช้ชีวิตในแต่ละวัน
ในรั้วฟ้าแดง...ทุกภาพมีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
...มีความสุขมากมายอยู่ในความทรงจำ
ยังรู้สึกประทับใจและตราตรึงอยู่ในใจตลอด
คิดถึงอาจารย์ทุกๆท่านที่เคยได้อบรมสั่งสอน
ถ้าไม่มีท่านในวันนั้น คงไม่มีหนูที่ได้ดิบได้ดีจนวันนี้...
ช่วงชีวิตหนึ่งเคยได้รับสิ่งดีๆจากที่นี่
สักวันคงได้กลับไปมอบสิ่งดีๆให้โรงเรียน...
....ขอให้เป็นอย่างที่หวัง....

จาก โอปัน(ip:58...2)  เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2550 19:35:38 น.


  ลำดับที่ 19
  ไม่นึกว่าชีวิตนี้จะได้มาอยู่ใน ญว.

ขอให้สิ่งเลวร้ายที่ ญว. ได้ประสบในปีที่แล้วนี้ จงพ้นหายปายด้วยเถิด

ในนามของเด็ก ญว. ที่ยังเรียน ม.5 อยู่ (แต่ก็ไกล้จะจบแว้ว)

จะดูแลรักษา ญว. ตลอดปายยยย

จาก นุ่น SC'19(ip:203...71)  เมื่อวันที่ 21 มกราคม 2551 22:02:53 น.


  ลำดับที่ 20
  เกี่ยวกับชื่อหาดใหญ่วิทยาลัยนั้น จำได้ว่าเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๖ - ๑๗ บวชสามเณรภาคฤตูร้อนที่วัดโคกสมานคุณ ท่านอาจารย์วิจิตรเป็นอาจารย์มาบรรยายในเวลากลางวัน ท่านบอกว่าท่านเป็นคนคิดชื่อหาดใหญ่วิทยาลัยเอง อันนี้ไม่ค่อยตรงกับบทความข้างต้น แต่อยากบันทึกไว้เพื่อตรวจสอบต่อไป ที่จำได้ประทับใจเพราะตอนนั้นเพิ่งเข้าเรียน ม.ศ. ๑ ของ ญ.ว.

จาก eddie(ip:118...119)  เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2551 00:17:11 น.


  ลำดับที่ 21
  ผมเข้าเรียน2519 ม.ศ.1 อาทิตย์แรกมีน.ร.ประท้วง ไล่ครูใหญ่ ยังจำได้

จาก ออน(ip:118...205)  เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2551 12:23:16 น.


  ลำดับที่ 22
  ติดตามเรื่องชื่อแล้ว ข้อมูลใหม่ที่ได้รับคือ ชื่อเต็มของคำว่า หาดใหญ่วิทยาลัย นั้นคงจะเป็นไปตามที่ว่าคือท่านอาจารย์วิจิตรเป็นผู้คิด แต่สำหรับชื่อย่อทราบจากอาจารย์รจนาว่า ในยุคเดิมจะใช้อักษรย่อ ห.ญ. แล้วครูหลายท่านเกิดเป็นห่วงเลยมีการประชุม แล้วทราบว่ามีการโต้เถียงเรื่องนี้กันมาก จะว่าไปผมประทับใจนะ เพราะแสดงว่าครูเองก็เป็นห่วงนักเรียนที่อาจจะถูกล้อเลียนได้ สุดท้ายทราบว่าผลการประชุมได้มีการหารือไปทางผู้ใหญ่ ซึ่งอาจารย์ก็จำไม่ได้แน่ชัดแต่เป็นหน่วยงานระดับสูง แล้วก็ได้มาว่า "ญ.ว." พอฟังแล้วผมก็ขนลุก เพราะอยากรู้จริง ๆ ว่าใครเป็นผู้ที่คิดได้ อาจารย์รจนาเองก็บอกว่าท่านก็ประทับใจมากว่าคิดได้ยังไง แล้วก็กลายเป็นเหมือนกับคำที่นักเรียนจำนวนมากใฝ่ฝันที่จะเข้าเรียนที่นี่

เสริมนิดครับ สมัยเด็ก ๆ ผมจำได้ว่าเวลาเขียนจดหมาย เวลาพูดถึงหาดใหญ่ เราจะใช้คำย่อว่า " หใ "

จาก eddie(ip:118...116)  เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2551 00:53:53 น.


  ลำดับที่ 23
  ดีใจครับเป็นลูกฟ้าแดง รุ่น 55 ครับ

จาก เอกชัย พรมมา(ip:117...88)  เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2552 15:26:10 น.


  ลำดับที่ 24
  อ.พินิจ และ อ.ธรรมนูญ( ถึงแก่กรรม ) เคยสอนวิชา ศิลป ผมครับ เมื่อ ปี พ.ศ. 2523-2525 ยังจำวันเวลาเก่าได้ และยังคิดถึง ญ.ว.อยู่เสมอ ฝันถึงเพื่อนร่วมรุ่นอยู่ก็บ่อย ไม่รู้ไปอยู่ที่ไหนกันบ้าง ที่จำได้ ก็ ศิระ-รดา-สุรชัย-จินดา-ปรีดา-เทพชัย-เกศมณี-ปณิธาน-อุดมพร-สาธิต-ภุชงค์-ณัฐพร-อรรถพร ตอนนั้นรู้สึก ประธาน นร.จะชื่อ นิวัติ หรือ บัญชา ครับ สุดท้าย จะคิดถึง ญ.ว. ตลอดไปครับ

จาก ชวลิต(ip:119...232)  เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2553 17:51:03 น.


 แสดงความคิดเห็น

กรณีที่ท่านไม่ได้เป็นสมาชิก กรณีที่ท่านเป็นสมาชิก
ชื่อผู้ตั้งหัวข้อ  ! username
อี-เมล์ password
ข้อความ :: !
Bold Italic Underline Left Center Right Ordered List Bulleted List Text Color Background Color Hyperlink Image Horizontal Rule
งง ยิ้มยิงฟัน หน้าบึ้ง โกรธ ง่วง กรอกตา ยิ้ม แลบลิ้น ขยิบตา เยี่ยม มาดเท่ห์
รูปภาพ : Options
ป้อนเลข 0 ในช่อง - > เพื่อเป็นการตรวจสอบและป้องกัน spam message
 Member username  password remember me  สมัครสมาชิก  Go to top.
 Web Statistics : online 0 member(s) of 15 user(s) from all 203 member(s). SoftGanz Group. My Sql Database Server. PHP. The Apache. Mozilla. Nedstat Basic - Free web site statistics
Personal homepage website counter
User count is 7953554 person(s) and 26602578 hit(s) since Apr,27 2004 , current hit 1 time(s).
The Coca-Cola Foundation