รักษ์คลองอู่ตะเภา ฟื้นชีวิตให้สายน้ำ
หน้าแรก ข้อมูลทั่วไป สารคดี ฟอรั่ม มีอะไรใหม่
คืนมะโรงน้ำแดง : หน้าหลัก

 หมวด

บทนำ (2)
บทกวี (6)
เกร็ดน้ำท่วม (1)
เรื่องสั้น (8)
เสียงแห่งความเงียบ

เสียงแห่งความเงียบ
จันทร์ พันดวง

ฟ้าของเช้าวันใหม่วันนี้สวยใส เมฆขาวเป็นปุยฟูฟ่อง แต่
ความร้อนแรงของดวงตะวันดวงเดิมนำพาให้ชีวิตเฉื่อยแฉะไปอย่างน่าเสียดาย
เป็นเดือนเมษายนที่ร้อนที่สุด ชีวิตเหมือนอยู่ในเรือนกระจกจริงๆ ด้วย ข่าวว่าสถิติการใช้พลังงานไฟฟ้าสูงกว่าทุกปี เวลาเพิ่ง ๑๐ โมงเช้า เดินพ้นชายคาบ้านไปนิดเดียว ผิวปวดแสบปวดร้อนราวกับพระอาทิตย์ขึ้นสองดวง
อีก ๕ วันก็สงกรานต์ น่าชมเชยทางเทศบาลที่พยายามเตรียมการณ์จัดงานปีนี้ให้ยิ่งใหญ่เพื่อฟื้นฟูการท่องเที่ยว ลบล้างภาพเมืองใต้บาดาลที่จมอยู่ใต้น้ำเมื่อปลายปีที่แล้วทิ้งไปให้จงได้ นักท่องเที่ยวจองห้องพักไว้ตามโรงแรมต่างๆ ในปริมาณที่น่ายินดีทีเดียว หลายๆ ชีวิตไม่ต้องมาไม่ต้องนั่งร้องเพลง The Sound of Silence กันอีกแล้ว
ขณะที่กานดาภาขับรถออกจากร้านอาหารของตัวเอง ตรงไปตลาดนั้น เป็นเวลาประมาณ ๑๔.๑๕ น. มีของจุกจิกอีกหลายอย่างที่ต้องซื้อเพิ่มสำหรับแขกทัวร์อีก ๑๕ โต๊ะในช่วงค่ำ อานิสงส์ของสงกรานต์หรอกถึงมีงานเข้ามาน่าชื่นใจ เมื่อเที่ยงก็ปาเข้าไป ๒๐ โต๊ะ เหนื่อยแต่สนุกและแน่นอนได้เงินมาเชยชม ความตั้งใจเดิมที่จะปิดกิจการให้รู้แล้วรู้รอดจึงยุติ แต่หลายครอบครัวที่เธอรู้จักและกำลังคิดจะตั้งรกรากที่เมืองเศรษฐกิจแดนใต้แห่งนี้อยู่แล้วเชียว อุทกภัยคราวนั้นทำให้พวกเขาเปลี่ยนใจลักษณะเดียวกับ The River of No Return ไปเรียบร้อยแล้ว
จริงสินะ คนเราหากมีทางเลือกเรื่องอะไรจะฝากชีวิตและอนาคตของครอบครัวไว้กับมหันตภัยไร้คำบรรยายพรรค์นั้น ใครจะรับประกันได้ล่ะว่าเหตุการณ์จะไม่กลับมาซ้ำรอยอีก แต่เอาเถอะนะ การอพยพหนีเมืองเป็นเรื่องไกลเกินฝันสำหรับเธอ กานดาภาหวังแต่เพียงว่า ขอให้การทำมาค้าขายของเมืองกลับมาคึกคัก มีชีวิตชีวาขึ้น พอประคองตัวอยู่ได้ไปวันๆ ก็พอ ยิ่งปีนี้ ททท.ยื่นมือมาช่วยโหมทุ่มทุนจัดงาน Thailand Grand Sale ในหน้าโลว์ซีซัน คือราวๆ มิถุนายนถึงกันยายน ก็ยิ่งมีความหวัง มีกำลังใจมากขึ้น
ทีแรกเธอตั้งใจจะไปตามเส้นทางที่ชอบ คือขับรถเลียบสถานีรถไฟ แล้วลอดใต้สะพานลอยที่ข้ามรางรถไฟอีกที จากนั้นตรงเข้าตลาดขายส่งผักผลไม้เลย ประมาณดูตลาดน่าจะห่างจากสถานีรถไฟราวๆ ๕๐๐ เมตร ด้วยเหตุว่าหน้าสถานีรถไฟเป็นย่านร้านหนังสือ หากที่จอดรถสะดวกๆ ก็แวะเสียหน่อย แต่ไม่รู้ทำไมวันนี้เธอเสียศูนย์ ใจลอยเรื่อยเปื่อยเลยเลี้ยวผิดทาง ช่างมัน
แต่ถ้าเป็นไปตามความตั้งใจเดิม แน่นอนเธอจะถึงบริเวณสถานีรถไฟในเวลา ๑๔.๒๕ น. พอดี
ตลาดสดวันนี้ผู้คนคึกคักมากเป็นพิเศษ เป็นธรรมดาอยู่แล้ว ช่วงวันหยุดเทศกาลนักท่องเที่ยวเข้ามาเยอะ ร้านอาหาร ภัตตาคาร โรงแรมต่างขายดี ตลาดสดก็รุ่งเรืองตามไปด้วย แต่ของจะขึ้นราคาเป็นเงาตามตัว เช่น จากราคากิโลกรัมละ ๑๖๐-๑๘๐ บาท สะตอสดแกะเปลือกเรียบร้อยเขยิบราคามาที่ ๓๐๐ บาททันที เป็นเสียอย่างนี้แหละบ้านเมืองเรา ค่ำนี้สำหรับแขก ๑๕ โต๊ะ กานดาภาสั่งซื้อเสีย 5 กิโล ทำอย่างไรได้ ไม่มีมาตรการควบคุม กำไรหดหายก็ต้องยอม ยามไม่มีลูกค้าแม่ค้าพวกนี้นั่งหน้าเหี่ยวหน้าแห้ง แต่พอถึงเทศกาลที่นักท่องเที่ยวหลั่งไหลเข้ามาก็ตั้งหน้าตั้งตากอบโกย อ้าว...ทีห้องพักโรงแรมต่างๆ ยังขึ้นราคากันได้ โรงแรมชั้น ๓ บางแห่งราคาปกติ ๔๐๐ บาท ยังฟันแขกด้วยราคา ๑๑๐๐ บาทหน้าตาเฉย ของรู้ๆ กันอยู่
กานดาภาพยายามบอกแม่ค้าว่า ร้านเธอไม่เคยทำเช่นนั้น พวกเขาแค่รับฟัง แต่ดูออกว่า “ไม่เชื่อ”
“เดี๋ยวนี้นักท่องเที่ยวฉลาด ไม่มาช่วงเทศกาลแล้ว เขารู้ว่าโดนโก่งราคา จึงมักรอให้พ้นเทศกาลก่อน ประหยัดกว่า”
ผู้มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวบ่นให้ฟังบ่อยๆ

เมื่อตอนราวๆ ๑๔.๒๕ น. นั้น แม่ค้าสะตอบอกกานดา
ภาเหมือนกันว่า ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างคล้ายๆ หม้อแปลงไฟฟ้าระเบิดอยู่ไกลๆ เธอเองไม่ได้ใส่ใจและไม่ได้ยิน อาจเป็นเพราะกำลังอยู่บนรถ เปิดเพลงโปรดดังลั่นอยู่พอดี หลังจากแวะซื้อแตงโม สับปะรด มะละกอ ผักคะน้า และของอื่นๆ อีกเล็กน้อย คราวนี้แหละได้วกกลับทางที่ตั้งใจ ต้องแวะร้านหนังสือเจ้าประจำเสียหน่อย
ขณะที่เธอมาถึงบริเวณใต้สะพานลอยรถติดยาว ผู้คนกำลังโกลาหล มันต้องมีเหตุร้ายอะไรสักอย่างที่ไม่ใช่รถชนธรรมดา อาจจะปล้นฆ่าอุกอาจประมาณว่ากราดเอ็ม๑๖ กันกลางเมือง หรือว่ารถแก๊สระเบิด ตายละ ถ้าเช่นนั้นเธออาจจะต้องจอดรถทิ้งแล้ววิ่งไปให้ไกล
รถมูลนิธิที่กู้ภัยวิ่งผ่านไปคันแล้วคันเล่า เจ้าหน้าที่ตำรวจหนาตามาก
“เกิดอะไรขึ้นหรือคะ”
เธอเปิดกระจกรถถามคนที่ยืนอยู่ใต้สะพาน ในระยะนี้ราวๆ ๕๐๐ เมตรมองไปทางสถานีรถไฟสามารถเห็นผู้คนที่กำลังพลุกพล่านได้
“ระเบิดๆ สถานีรถไฟโดนระเบิดไปไม่ได้ เลี้ยวกลับเถอะ”
ทันทีทันใด กานดาภานึกถึงโบอิ้ง ๗๓๗ ที่ส่งเสียงกัมปนาทมาสดๆ ร้อนๆ แต่จับมือใครดมยังไม่ได้ นึกถึงการวางระเบิดสถานที่เดียวกันนี้เมื่อปี ๒๕๓๕ ปี ๒๕๒๓ ปี ๒๕๒๑ และ ปี ๒๕๒๐ สุดท้ายใบหน้าขาวซีดของท่านนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันผุดเข้ามาในสมอง
ไหนใครว่าเรื่องมันจบลงแล้ว ไหนว่าสถานการณ์ด้านความมั่นคงดีขึ้น หลังจากมีการจับกุมแกนนำขบวนการโจรก่อการร้ายเมื่อสามปีก่อน เสียงแห่งความเงียบที่ไม่เคยเงียบจริงๆ นี่นา บางทียิ่งเงียบลงเท่าไร ยิ่งไม่น่าวางใจมากเท่านั้น
เธอเลี้ยวกลับ รีบบึ่งรถกลับร้าน ต้องเอาของที่ซื้อไปให้แม่ครัวก่อน จากนั้นค่อยกลับไปอาบน้ำดูข่าวที่บ้าน
เสียงทีวีรายงานข่าวด่วน
คนร้ายวางระเบิดสถานีรถไฟหาดใหญ่ เด็ก ๕ ขวบตายคาที่ ๑ คน บาดเจ็บ ๓๘ ราย ยังไม่มีกลุ่มไหนออกมาแสดงความรับผิดชอบ นายกฯ บินด่วนพรุ่งนี้ ตรวจสอบข้อเท็จจริง
รายงานข่าวแจ้งด้วยว่า เนื่องจากขบวนรถเร็ว ๑๗๒ สุไหง-โกลก-กรุงเทพฯ เข้าสถานีช้ากว่ากำหนดไป ๗๐ นาที นี่ถือเป็นโชค เพราะหากตรงเวลาขึ้นมาละก็จะทำให้เกิดความเสียหายมากกว่านี้หลายเท่า ลองหลับตานึกภาพผู้คนมากมายที่มารอรับรอส่ง คนกำลังจะขึ้นจะลง เพราะฉะนั้นใครคิดวางระเบิดรถไฟไทยต้องปวดหัวหน่อย
ด้วยวิญญาณเหยี่ยวข่าวเก่า กานดาภาดั้นด้นมาจนถึงที่เกิดเหตุในเวลาบ่าย ๓ โมง ๔๐ นาที เธอได้แต่ชะเง้ออยู่นอกเขตกั้นสีเหลืองที่ขึงรายรอบรัศมีระเบิด
“เข้าไม่ได้ครับ เข้าไม่ได้”

เจ้าหน้าที่ร้องลั่นเมื่อเห็นว่าฝูงชนพยายามจะล่วงล้ำเขตหวง
ห้าม ๑ ในผู้หญิง ๔ คนที่พยายามเข้าไปด้วยชี้แจงเหตุผล
“คือว่า พวกเรามาจากกรมประชาสงเคราะห์ค่ะ ท่านอธิบดีให้มาดู แล้วต้องถ่ายรูปให้ท่าน”
“อ้อ... เชิญครับ เชิญ”
แหมช่างง่ายดายเหลือเกิน ไม่เห็นขอดูบัตรอะไรเลย สื่อมวลชนเองก็เถอะ มาถึงที่เกิดเหตุก่อนใคร เข้าไปสำรวจตรวจตราโน่นนี่จนน่าจะเสียรูปคดีไปบ้าง

ไม่น่าเชื่อสิ่งที่ปรากฏตรงหน้า ที่ที่เธอคุ้นเคยแวะมารับส่งคน
โน้นคนนี้ใช้บริการอยู่ประจำไม่มีชิ้นดี เศษกระจกเกลื่อนพื้นอาคาร คอมพิวเตอร์ในห้องจองตั๋วล่วงหน้ากระจัดกระจายระเนระนาด ห้องประชาสัมพันธ์พังเป็นแถบๆ ระเบิดวางอยู่ใกล้ๆ ห้องนี้นี่เอง
นั่น... ประจักษ์พยาน นาฬิกาเรือนสวยประจำชุมทางแห่งนี้ตายสนิทด้วยแรงสะเทือนอยู่ที่เวลา 14.25 น. พอดิบพอดี
น้องๆ นักข่าวรู้จักกันทั้งนั้นกำลังเดินขวักไขว่ กานดาภาได้ทีเข้าไปสมทบ ใช้วิธีสวมรอยเป็นผู้สื่อข่าวกับเขาด้วย เจ้าหน้าที่ไม่ว่ากระไร
“ไปพี่ ไปฟังกัน เดี๋ยวผู้ว่าฯ จะแถลงข่าวที่ห้องประชุมชั้นสาม”
เมื่อมีคนออกปากชวน เรื่องอะไรจะรีรอ
เธอนึกฉงนสนเท่ห์ว่าเจ้าเครื่องมือชนิดไหนกัน ที่มีอานุภาพทำลายร้ายกาจเช่นนี้ ตรงไหนเป็นกระจกแหลกไม่เหลือ รัศมีของมันครอบคลุมราว ๕๐ เมตร รุนแรงกว่าครั้งก่อนแต่มีผู้บาดเจ็บน้อยกว่า อาจเป็นเพราะมีผู้คนอยู่ในที่เกิดเหตุยังไม่มาก อย่างที่บอกถ้ารถไฟตรงเวลาคงน่าดูชมกว่านี้ กระจกบริเวณที่พักบันไดก่อนขึ้นชั้นสามมีรอยแตกร้าวเป็นปากฉลาม หากลมพัดแรงก็สามารถร่วงลงมาบั่นคอเอาได้
บ่าย ๕ โมง ๕ นาทีแล้ว ดวงอาทิตย์อยู่ที่ระดับสายตาส่องโดนหน้าอย่างจัง ไม่มีที่ใดๆ ให้หลบ กานดาภายืนหรี่ตามองลงไปข้างล่าง รถไฟขบวนที่จอดนิ่งกำลังครางหึ่งๆ ผู้คนจับกลุ่มคุยกันอยู่ตามชานชาลา หน้าตาวิตกกังวล งุนงงสับสน พวกเขาพูดคุยกันเพลิน ไม่ใส่ใจว่าหลังคาที่โดนแรงระเบิดมาหมาดๆ อาจจะร่วงย้อนหลังลงมาเจาะกะโหลกเอาได้
ที่หน้าห้องประชุมมีตัวเลขกำกับว่า ๓๑๑ เสียงอะไรบางอย่างดังโพล๊ะ เล่นเอาตกใจ อ๋อ... เจ้าหน้าที่กำลังเปิดขวดน้ำอัดลมเลี้ยงนักข่าว ได้น้ำเย็นๆ ค่อยสดชื่นขึ้นหน่อย ว่าแต่ว่านี่มันห้าโมงกว่า รอท่านผู้ว่าฯ นานเกินไปแล้ว
เสียงหวูดรถไฟดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นท่ามกลางความร้อนระอุ
จากหน้าห้องประชุมมองผ่านประตูกระจก กานดาภาเห็นท่านผู้ว่าฯ เดินไปเดินมาอยู่ข้างใน ถัดมารองผู้บัญชาการตำรวจภาค ๙ และใครอีกหลายๆ คนล้วนแล้วแต่มีสีหน้าเคร่งเครียดต่างคนต่างโทรศัพท์ตลอดเวลา ผู้สื่อข่าวที่ออกันอยู่หน้าห้องก็เช่นกัน พูดคุยกันโขมงโฉงเฉง เสียงเครื่องมือสื่อสารดังไม่ขาดสาย
เสียงรถไฟกระชึ่กกระชักใกล้เข้ามาๆ จนแผดก้องเต็มที่แล้วค่อยๆ แผ่วหายผ่านไป ผู้สื่อข่าวทุกคนมีสีหน้าเหนื่อยอ่อนเหงื่อไหลย้อย รถอีกขบวนถัดมาร้องเหมือนหมูถูกเชือด มีธุระให้เดินทางไปไหนกันนักหนานะคนเรา
ทันทีที่ประตูห้องประชุมเปิด ผู้สื่อข่าวกรูเข้าไปเอาไมค์จ่อปากท่านผู้ว่าฯ คำถามเดิมๆ คำตอบเดิมๆ ประชาชนบางคนรู้สึกชิงชัง ก็สถานที่แห่งเดียวกันนี้ทำสถิติโดนวางระเบิดมาครั้งนี้เป็นครั้งที่ ๕ เข้าไปแล้ว
ท่าทางท่านผู้ว่าฯ อิดโรย แต่ก็ตอบคำถามผู้สื่อข่าวอย่างช่ำชอง อย่างท่านนั้นหาไม่ได้ง่ายๆ หรอก ที่มารับตำแหน่งวันแรกก็โดนเข้าอย่างจัง กรณีคัดค้านท่อก๊าซฯ ครั้งนั้นนั่นไง เป็นใครๆ ก็เสียว
ท่านพูดอะไรไม่มาก นี่คงเป็นธรรมเนียมมากกว่าที่ท่านพ่อเมืองต้องกล่าวอะไรบ้างเมื่อเกิดเหตุไม่ปกติธรรมดา ท่านว่าเป็นการสร้างสถานการณ์คอยก่อกวนความสงบเรียบร้อยของบ้านเมือง อีกทั้งจริงๆ หน่วยงานข่าวกรองรู้เบาะแสล่วงหน้าเหมือนกัน แต่ไม่รู้วันและสถานที่แน่นอน มันเกิดขึ้นเร็วเกินความคาดหมาย ต่อข้อถามที่ว่าจะมีซ้ำเป็นลูกที่สองหรือไม่ ท่านบอกว่าที่ผ่านๆ มาไม่เคยปรากฎระเบิดซ้ำตามมาในจุดเดียวกัน
เพราะฉะนั้นใครที่หวาดๆ ว่าอาจจะตูมตามมาอีกลูกค่อยอุ่นใจขึ้น กระนั้นตอนออกมาจากห้อง ๓๑๑ กานดาภาเห็นเจ้าหน้าที่กู้ระเบิดยังปฏิบัติงานอยู่รอบๆ บริเวณ เธอทราบมาด้วยว่าก่อนระเบิดราว ๒๐ นาที ผู้ตรวจการพิเศษเพิ่งผ่านไป แต่จะมีประโยชน์อะไรกับการเดินไปเดินมา หามีเครื่องมืออะไรพกติดตัวมาด้วยไม่
“ถ้าซ้ำอีกตูมก็ดังดีนะ เราได้ไปพร้อมๆ ท่านผู้ว่าฯ พร้อมท่านรองผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค ๙ ดังดีออก”
ใครบางคนพูดทีเล่นทีจริง
อีก ๔ นาทีจะหกโมง ทุกคนแยกย้ายกันกลับ ความหวังที่จะตายดังของผู้สื่อข่าวหนุ่มโสดผู้นั้นไม่บรรลุผล แต่ใครจะเชื่อบ้างว่า ตกค่ำเหตุร้ายลักษณะเดียวกันตามมาติดๆ อีกสองจุด ท่านผู้ว่าฯ พูดถูก มันจะไม่ซ้ำที่เดิมและรวดเร็วเกินความคาดหมาย ระบบราชการไทยนะหรือจะรวดเร็วสู้ระเบิดได้
๑๙.๐๐ น. ที่โรงแรมเบตง จังหวัดยะลา และถัดมาเวลา ๒๑.๐๐ น. โรงงานบรรจุแก๊สระเบิดโดยไม่ทราบสาเหตุในอีกอำเภอใกล้ๆ กัน แรงสะเทือนส่งผลให้รถไฟวิ่งผ่านมาถึงกับตกราง
กานดาภาเศร้าใจบอกไม่ถูก นึกถึงรายการจองของนักท่องเที่ยวในเดือนหน้าแล้วใจหาย หวังว่าคงไม่มีใครปอดแหกยกเลิกหรอกนะ จึงเป็นอีกคืนที่นอนไม่หลับ เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานเบาๆ จริงซินะในความเงียบก็ยังไม่เงียบเสียทีเดียว บางเสียงแม้ไม่ได้ยิน แต่เราก็รู้สึกได้ อีกทั้งมองเห็นได้แม้ในความมืด
กานดาภาหวั่นใจว่าในค่ำคืนสงัดเงียบ อาจมีใครบางคนกำลังคิดทำลายความเงียบอีกระลอก เธอได้ยินเสียงผู้คนหวีดร้องโหยหวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ส่วนหัวใจตัวเองเต้นดังกว่าเดิม.

โดย kai เมื่อวันที่ 17 มิ.ย. 2547 03:17:35 น.

 print friendly version 
จำนวนคนดู 3518 ครั้ง
 Member username  password remember me  สมัครสมาชิก  Go to top.
 Web Statistics : online 0 member(s) of 25 user(s) from all 203 member(s). SoftGanz Group. My Sql Database Server. PHP. The Apache. Mozilla. Nedstat Basic - Free web site statistics
Personal homepage website counter
User count is 7951930 person(s) and 26592702 hit(s) since Apr,27 2004 , current hit 1 time(s).
The Coca-Cola Foundation