รักษ์คลองอู่ตะเภา ฟื้นชีวิตให้สายน้ำ
หน้าแรก ข้อมูลทั่วไป สารคดี ฟอรั่ม มีอะไรใหม่
คืนมะโรงน้ำแดง : หน้าหลัก

 หมวด

บทนำ (2)
บทกวี (6)
เกร็ดน้ำท่วม (1)
เรื่องสั้น (8)
ทำไม

ทำไม
นกลอย

ผมตื่นขึ้นทุกเช้าด้วยความสดใส และเต็มเปี่ยมด้วยพลัง
ที่จะลงมือปฏิบัติงานที่ผมจะทำในวันนั้น แม้บางวันมันจะรู้สึกเบื่อๆ แต่ก็ถูกคำว่า ‘หน้าที่’ บดบังความรู้สึกไม่ดีนั้นให้หายไปจากความคิดได้
ทุกวัน ขณะที่ผมปั่นจักรยานคู่กายออกทะยานไปยังสถานที่ทำงานของผม ผมจะมีเวลาคิดอะไรหลายๆ อย่าง บ้างก็เป็นความคิดแปลกๆ ออกมา บ้างก็มีการฮัมเพลงจังหวะใหม่ออกมาตามอารมณ์ และผมรู้สึกชอบบรรยากาศรอบๆ กายที่ได้สัมผัสขณะที่ปะทะสายลมยามเช้าของที่นี้จัง แต่ต้องตอนที่ยังไม่ได้ปั่นเข้ามาอยู่ในตัวเมืองแล้วนะ
วิถีชีวิตของผู้คนในหาดใหญ่ยามรุ่งอรุณดำเนินผ่านโสตประสาทตาของผมทุกเมื่อเชื่อวัน ความอบอุ่นของครอบครัวที่แนบแน่นร่างกายไปบนพาหนะสองล้อ กับความอบอุ่นของครอบครัวที่ยัดทะนานอยู่ในพาหนะหุ้มเหล็ก ดูช่างไม่แตกต่างกันเลย ขณะเดียวกันผมก็จะพบเห็นแต่ละช่วงวัยของคนที่แตกต่างกันออกไปบนท้องถนนด้วยเช่นกัน นักวิ่งวัยกลางคนกำลังวิ่งสวนทางเข้ามาหาผมแล้วก็วิ่งผ่านเลยไป หญิงสาวในชุดสวยค่อมแมงกาไซค์คันเก่งลัดเลาะช่องว่างระหว่างรถเก๋งแต่ละคัน เด็กหนุ่มในชุดขาวบริสุทธิ์, กางเกงขาสั้น บึ่งของขวัญคันหรูมุ่งหน้าสู่โรงเรียน
ทุกชีวิตดำเนินอยู่บนถนนสายเดียวกัน แต่มีเป้าหมายไม่ เหมือนกัน บ้างมีเป้าหมายที่ไกล บ้างมีเป้าหมายแค่ระยะทางใกล้ๆ ข้างหน้านี้เอง แต่ละคนจะประคองตัวเองให้ดำเนินชีวิตไปให้ถึงจุดหมายของตัวเองเท่านั้น ไม่มีใครมีเวลาพอที่จะหันมาพูดคุยทักทายกัน รวมทั้งตัวผมด้วยที่แม้จะพบเจอเขาเหล่านั้นเกือบทุกวันก็ตามที
แต่แล้ววันหนึ่ง เหตุการณ์สำคัญเหตุการณ์หนึ่งก็ทำให้ผมได้พูดคุยทักทายกับเขาเหล่านั้น เมื่อธรรมชาติที่คุ้นเคยกลับปรากฏตัวในลักษณะไม่คุ้นเคย ความชุ่มฉ่ำของหยาดน้ำฝนแปรเปลี่ยนเป็นความวิตกกังวล กลัว เกิดขึ้นในจิตใจของคนทุกผู้ทุกนามที่อาศัยในอำเภอหาดใหญ่ มันก่อตัวด้วยขนาดที่ใหญ่มหึมาเกินกำลังของมนุษย์ตัวเล็กๆ จะรับไหว ความเสียหาย ความหิวโหย ความเจ็บป่วย บังเกิดตรงหน้าทุกคน
ผมมีโอกาสเข้าไปสัมผัสกับประสบการณ์จริงๆ ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของผม ความหิว ความโมโห ความเสียใจ ได้ฉุดกระชากสัญชาตญาณดิบที่หลบซ่อนอยู่ข้างในให้ออกมา ทำให้ผมเห็นด้านมืดของมนุษย์ปุถุชนธรรมดาผุดพรายรายล้อมรอบตัวผม ในขณะที่ผมช่วยแจกจ่ายปัจจัยสี่ให้แก่ผู้คนที่กำลังทุกข์ร้อน บางคนก็สามารถควบคุมด้านมืดของตนเองได้ ไม่ให้ขยายใหญ่ขึ้นมาบดบังสติ ศีลธรรม น้ำใจ ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ในขณะที่บางคนปล่อยให้มันเติบใหญ่ แผ่ขยายออกมาครอบคลุมตัวของเขาไว้หมด และเมื่อมันมีขนาดใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้น การดำรงอยู่ของสังคมมนุษย์ก็เริ่มสั่นคลอน เหตุการณ์ที่มันเลวร้ายอยู่แล้วก็ดูจะเลวร้ายลงไปอีก หลายคนเปิดเผยสัญชาตญาณการเอาตัวรอดออกมาอย่างโจ่งแจ้ง โดยลืมสัญชาตญาณการอยู่ร่วมกันของคนเราไปโดยสิ้นเชิง
เวลาเคลื่อนคล้อยไปตามแรงหมุนของโลกและดวงอาทิตย์ แต่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าของผมยังไม่ยอมเคลื่อนหายจากไปไหน ความทุกข์ร้อน ความหิว ความเศร้า ยังมีให้เห็นบนใบหน้าของทุกคน แม้มันจะเป็นก้าวแรกของรัตติกาลแล้วก็ตามที เพราะแสงจันทร์นวลยังพยายามส่องแสงนำทางให้ผมได้เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าต่อไป
แต่ด้วยความอ่อนล้าจากการต่อสู้ กับสัญชาตญาณด้านมืดของมนุษย์ ซึ่งก็รวมทั้งในตัวผมด้วย ทำให้ผมไม่สามารถหยัดยืนรับรู้ประสบการณ์ที่กำลังดำเนินต่อไปได้ ร่างกายผมอ่อนแอเกินไปที่จะรับกับเหตุการณ์ที่ใหญ่หลวงครั้งนี้ ผมจึงต้องถอนตัวเองกลับเข้าไปสู่ความเป็นปัจเจกชนดังเดิม และก็เฝ้าดูสิ่งต่างๆ รอบกายที่กำลังถูกกระทำจากภัยน้ำท่วมใหญ่ในครั้งนี้
แม้ความจริงจะเป็นอย่างที่ผมประสบ แต่ในความหวังและความฝันของผมคิดว่า ถ้าคนเรามีสติเข้มแข็งไม่ยึดติด ปัญหาหนักหน่วงในครั้งนั้นคงจะสร้างห่วงใยสัมพันธ์ที่ดีให้กับผู้คนในนครหาดใหญ่มากกว่าที่เป็นอยู่จริง
คำถามมากมายเกิดขึ้นในความคิดคำนึงของผม ทำไมเขายังมีความโลภกันอยู่ในเวลาขณะอย่างนี้ ทำไมความเห็นแก่ตัวของเขาจึงมีมากมายขนาดนั้น ทำไมเขาไม่อดทนกันอีกนิด ทำไมไม่มีใครยอมเสียสละกันบ้าง ทำไม... ทำไม...
ทุกคำถามที่ผุดขึ้นนั้นผมพอมีคำตอบให้ เพียงแต่ทุกคำตอบนั้นมันก็ยังมีคำเดิมๆ กลับมาย้อนถามอีก ทำไมเขาถึงคิดเอาแต่จะให้ตัวเองได้ฝ่ายเดียว ทุกคนลืมคำว่าเสียสละแล้วหรือ ทำไมต้องโมโหใส่กัน ทำไม... ทำไม... คร่อก...ฟี้... คร่อก...ฟี้...

โดย kai เมื่อวันที่ 17 มิ.ย. 2547 03:20:45 น.

 print friendly version 
จำนวนคนดู 3773 ครั้ง
 Member username  password remember me  สมัครสมาชิก  Go to top.
 Web Statistics : online 0 member(s) of 19 user(s) from all 203 member(s). SoftGanz Group. My Sql Database Server. PHP. The Apache. Mozilla. Nedstat Basic - Free web site statistics
Personal homepage website counter
User count is 7953551 person(s) and 26602343 hit(s) since Apr,27 2004 , current hit 1 time(s).
The Coca-Cola Foundation