รักษ์คลองอู่ตะเภา ฟื้นชีวิตให้สายน้ำ
หน้าแรก ข้อมูลทั่วไป สารคดี ฟอรั่ม มีอะไรใหม่
สารคดี : คำคนคลอง
วัดนารังนก
แข่งเรือพาย
ตลาดนัดริมคลอง
เรื่องเล่าค่ายยักษ์
เล่, โรงงานและน้ำเสีย
ทุ่งลุง, ทุ่งลาน
กลิ่นสารเคมี
กระบอกไม้หมาก
ลองก็องตันหยงมัส
ผักกระเฉด, อหิวาห์
ประชาคมรักษ์ป่าผาดำ
ยูงคด
วิกฤตป่าต้นน้ำผาดำ
ตามรอยมูลฝอย
สารวัตรขยะ
คนปลูกผักบุ้ง
คนยกบาม
สัมภาษณ์อดีตกำนันเต๊ะ ปกติ ต.คูเต่า อ.คูเต่า จ.สงขลา

กำนันเต๊ะ : แต่มีโรงงานขึ้นมาสองโรง ผมว่าโรงงานที่คดยาง คงจะเป็นเขตของตำบลบ้านหาญ ต่อมามีโรงงานถุงมือขึ้นมา น้ำเสียคงต้องเกิดแน่ เลยจากนั้นก็ตำบลคลองอู่ตะเภาเลยไปสัก 4 กิโลเมตร หรืออาจจะไม่ถึง ก็มีโรงงานซีฟู๊ด ไอ้นี่มันอยู่ด้านล่าง ผมกลัวว่ามันจะทำให้เกิดน้ำเสียขึ้นมาอีก แต่ทำไม อบต. แต่ละแห่ง เขายังไม่คำนึงถึงเรื่องนี้ นี่เป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วง
คนค้นคลอง : ในพื้นที่ตรงคูเต่าเอง สภาพปัญหาตรงนี้เป็นยังไง
กำนันเต๊ะ : ปัญหา คือมันอยู่ตรงสะพานเชื่อมระหว่างตำบลคูเต่ากับตำบลแม่ทอม สร้างปี พ.ศ. เท่าไหร่ผมลืมเสียแล้ว แต่ว่าเวลาไอ้พวกสิ่งต่าง ๆ ไม้ ผักบุ้งก็มาติดสะพาน ผักกระเฉดก็มาติดสะพาน มันก็ไม่สะดวกที่จะถ่ายเทน้ำลงทะเลสาบนี้ ตรงนั้นน่าเป็นห่วง
คนค้นคลอง : ขยะตอนที่มาจากช่วงน้ำท่วมอะไร
กำนันเต๊ะ : ผักบุ้ง ผักกระเฉด และก็ไอ้ไม้ไผ่ที่ตลิ่งพังลงมามันมาติดสะพาน สมัยที่ผมเป็นกำนัน ผมไปรื้อ แต่รื้อไม่ไหว สมัยที่ผมเกษียรนี้ ผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 6 เจ้าของท้องที่ เอาไอ้รถแม็คโครมาตัก คันตักของไอ้นั้นมันจะค้ำลงบนราวสะพาน ราวสะพานก็หักไปหมด ถ้าไม่ทำแบบนี้ขยะมันก็ไปไม่ได้ ทีนี้ ปีที่แล้ว รัฐมนตรีมา ไม่รู้ชื่ออะไร เขาว่าจะสร้างสะพาน เพราะเห็นว่าไม่มีราวสะพาน เขาว่า กำนันผู้ใหญ่บ้านมันกินราวสะพาน ผมก็คิดว่า 'ไอ้ห่ามึงไม่น่าพูดอย่างนี้' ไอ้เหล็กมันยุบมันงอลงไป คือนั้น เขามาดูแล้วเขาไม่รู้
คนค้นคลอง : ปัญหาที่ว่ายังอยู่อีกหรือไม่
กำนันเต๊ะ : เวลาเขาตักก็ตักไป คืออย่างนี้ หน้าแล้งไม่ค่อยมี แต่น้ำที่นี้ซิ น้ำมันเชี่ยวกราก คือคนที่เลี้ยงผักบุ้งในคลอง ตั้งแต่หาดใหญ่ เมื่อก่อนมันไม่มี คือนี้มันเป็นพืชเศรษฐกิจของอำเภอหาดใหญ่และอำเภอบางกล่ำ ใช้เชือกไนล่อนผูก ปักหลักไว้ตรงนั้น แล้วเอาผักบุ้งไปมัดไว้ พอมันได้ที่มันก็พันเลื้อยไป เป็นกอ ๆ เมื่อก่อนเราเป็นห่วงว่าผักตบชวา ถึงตอนนี้ผักบุ้งมันมากกว่าผักตบชวาเสียแล้ว รายได้ดี วันหนึ่งสี่-ห้าร้อยก็มี ปัญหาคือว่า ทำให้การถ่ายเทของน้ำไม่สะดวกในการถ่ายเทลงทะเลสาบ
คนค้นคลอง : ปัญหาของน้ำเสียมีอะไรบ้าง
กำนันเต๊ะ : น้ำเสียก็มีบ้าง
คนค้นคลอง : หลังสุดเมื่อไหร่ครับ
กำนันเต๊ะ : ผมไม่ค่อยได้สังเกต ที่ผ่านมาเห็นน้ำดำครำอยู่ในคลอง เราไม่สามารถไปทำอะไรเขาได้ เพราะต้นน้ำของโรงงาน ไม่รู้อยู่ตรงไหน พวกนี้ถือโอกาสในเวลาฝนตก เมื่อฝนตกเขาจะเปิด ลิ้นวาวให้น้ำไหลลงไปในคลองคือไม่ต้องไปบำบัด
คนค้นคลอง : ผมได้ข้อมูลของน้ำเสียมา บางโรงงานมีปัญหามาก แต่ตอนหลังชาวบ้านไปประท้วงเลยหยุดไป
กำนันเต๊ะ : ครับ ๆ
คนค้นคลอง : แต่มีบริษัทหนึ่ง ตัวดีเลย ที่ทำให้น้ำเสีย มี 2 โรงงาน ทั้งสองที่ มีท่อตรงมาจากโรงงานเลย ผมไปเก็บภาพถ่ายมา
กำนันเต๊ะ : แล้วผู้อนุญาตให้สร้าง ต้องขึ้นกับโยธาไหม
คนค้นคลอง : ต้องขออนุญาตเจ้าของพื้นที่ด้วย อบต.ด้วย ปัญหาคือว่าเขาไม่ใช้วิธีตรงไปตรงมา พวกนี้ลักลอบต่อท่อตรงลงครอง
กำนันเต๊ะ : คือถ้าพูดถึงระบบพรรค์นี้ ประเทศไทยอยู่พรรค์นี้ เราไม่สามารถลงโทษโรงงาน โรงงานใดบ้างที่ทำพรรค์ก้พอจะรู้
คนค้นคลอง : ขึ้นอยู่กับ อบต. ด้วยอย่างบางโรงงานนี้ ชาวบ้านเล่าว่าให้ว่าเขาให้เงินอุดปากไม่ให้มาประท้วง
กำนันเต๊ะ : คือในรูปการณ์พรรค์นี้เราไม่สามารถยับยั้งเขาได้ เราเพียงแต่โวย คือพฤติกรรมที่นอกเหนืออำนาจ อบต. พวกนี้เขาได้สั่งการมาไหม ได้ลงโทษบ้างไหม
คนค้นคลอง : ตอนหลังเขามีหลาย ๆ หน่วยงานมา เราได้กระตุ้นตรงนี้ เอาข้อมูลที่ได้มาให้คนที่รับผิดชอบรับรู้ อย่างน้อยกดดันได้หลาย ๆ ทาง ถ้าเพียงหวังเจ้าของพื้นที่คงไม่มีทาง เพราะมันมีนอกมีใน
กำนันเต๊ะ : ถ้าทำพรรค์นี้ประเทศไทย คงเหลือของดีอยู่น้อย เพราะถ้าคิดว่าประเทศไทยคือคนไม่กี่คน แต่คนทั้งอำเภอหรือหลาย ๆ อำเภอเดือดร้อนนี้ ใครจะมาแก้ให้เรา ผมไม่ได้โยนให้ใครแก้ แต่ผู้รับผิดชอบในตรงนี้ ผมเขียนไปที่แหลมโพธิ์ ถามไอ้โยธา เขาบอกว่า "ผมก็อยากรู้ว่า ไอ้โรงงานไหนที่ปล่อยน้ำเสียลงมา แล้วผมจะจัดการทันที" จนกระทั่งปานนี้ เขาว่าใครเห็นให้ไปแจ้ง แล้วชาวนั้น ไปหาไปแจ้งความเขาที่ไหน และมันเรื่องอะไรของเขา เรามีหน้าที่รับผิดชอบเรื่องนี้ ทำไมเราไม่ทำ ชาวบ้านที่เห็นน้ำเน่าน้ำเสียในคลอง จะให้เขาไปแจ้งไหน เขาไม่รู้ว่าสำนักงานโยธาอยู่ที่ไหน ใครจะมาทำ ถ้าประเทศไทยอยู่พรรค์นี้ ก็มีแต่เสียกับเสีย มันไม่เหลืออะไรแล้ว
คนค้นคลอง : มีปัญหาอีกตัวที่พบคือเขายังขุดทรายกันอยู่ เขาขุดเสร็จแล้วเอาน้ำจากคลองไปล้างทรายแล้วปล่อยน้ำลงอีก น้ำตรงนั้นเป็นสีเดียวกับสีทราย ไหลมาตลอดคลองกินพื้นที่ยาวเลย เท่าที่รู้ อยู่ในพื้นที่อบต. อบต.เองก็ต่อไฟไปให้ บ้านที่ไม่มีเลขที่ขอไฟไม่ได้ใช่ไหม ตรงนั้นเขาสร้างขนำไว้ให้อยู่ มีรถแม็คโคร รถอะไรเยอะแยะ
กำนันเต๊ะ : คือเขาอาจจะทำแบบนี้มีอยู่ 2 ทางในการขอไฟฟ้า 1 คือขอเพื่อการเกษตรไม่ต้องเอาบ้านเลขที่ แต่ราคามันแพงไปนิดหนึ่ง เราไม่ได้ทำการเกษตรไม่ใช้ไฟฟ้ามันรู้ที ที่นี้คนที่เดือดร้อนคือคนที่ใช้สายน้ำนี้ ไม่หนำซ้ำ มลภาวะเป็นพิษเหล่านี้มันทำให้เกิดโรคอีก เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2500 ตอนนั้นผมเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน เกิดโรคอหิวาขึ้นทั้งตำบลแล้วมาตั้งศูนย์ปฎิบัติการอยู่หน้ามัสยิด เมื่อก่อนมันมีโรงเรียน จนกระทั่งว่าไอ้เจ้าหน้าที่ทั้งหมดของอำเภอยกโขยงมานี้หมด โรงเรียนปิดเป็นเดือน แล้วไอ้เจ้าหน้าที่อนามัยอำเภอเอาเครื่องขยายเสียงลงเรือ สมัยนั้นไม่ทีถนนที ต้องใช้เรือ วิ่งเรือกันมา คร่าชีวิตคนไปพอสมควร แต่ผมจำได้ว่าวันที่ 25 เมษายน 2500 นี้แน่นอนเลย
คนค้นคลอง : มันเกิดจากอะไรครับ
กำนันเต๊ะ : น้ำในคลองเสีย
คนค้นคลอง : ตอนนั้นเขาหาต้นตอได้ไหมว่าน้ำเสียมาจากไหน โรงงานหรือว่าอะไร
กำนันเต๊ะ : มันมีแหละ โรงงานสมัยนั้น แต่น้ำเสียจากเทศบาลก็ถ่ายลงมานี่หมด
คนค้นคลอง : แสดงว่าปัญหามาจากน้ำเสียของเทศบาลด้วย
กำนันเต๊ะ : ครับ ก็มีส่วน ถ้าสมัยนั้นเราไม่ให้ชาวบ้านอาบน้ำในคลอง เขาจะเอาน้ำที่ไหน ปี 2520 ผมวิ่งขึ้นไปกรมทรัพย์ไปขอเจาะบ่อที่มัสยิดนี้ เขามาเจาะให้ เดี๋ยวนี้ชาวบ้านเขาคิดเจาะกันเอง น้ำก็ไม่แดง แต่ละบ้านมีบ่อบาดาลหมด ของใครของมัน ไอ้เรื่องที่จะไปใช้น้ำคลองไม่มีแล้ว แต่น้ำบาดาลก็มีพิษมีภัยต่อสุขภาพของคนอยู่เหมือนกัน ถ้าเราไม่ได้กรองมันก็อันตราย มันอาจจะเป็น ฝรั่ง-อะไรที่เขาเรียกกันนั้น
คนค้นคลอง : นิ่วละครับ
กำนันเต๊ะ : นั้นแหละเป็นพรรค์นั้น
คนค้นคลอง : ที่นี่ปัญหาน้ำเสีย ปัญหาสิ่งกรีดขวางจากผักบุ้ง ผักกระเฉด ตอนนี้น้อยลงไหมครับ
กำนันเต๊ะ : น้อยลงครับ
คนค้นคลอง : คิดว่าเพราะอะไรครับ
กำนันเต๊ะ : ในการที่เขาปล่อยน้ำเสียลง เพราะน้ำของเทศบาลนี้เขาผ่านบ่อบำบัดแล้ว ถ้าจะเสียก็มันก็ลงไปแถวหมู่ 1 หมู่ 2 ผมไม่รู้เพราะย้ายมานี่แล้ว ชาวบ้านเขาบอกว่าลงไปอาบไม่ได้ มันคัน เขาชี้แจ้งว่าน้ำที่ปล่อยมามันหมักหมมกันอยู่นาน ๆ มันทำให้เป็นกรดเป็นด่าง คือการแก้ตัวของเขา ทางออกของนักวิชาการ เราไม่สามารถไปกรีดกันเขาได้ แต่จริง ๆ ผมเคยฟังข่าวที่เยอรมัน การบำบัดน้ำของเยอรมันเอาไปซักผ้า ล้างภาชนะได้ แต่ของเราบำบัดแล้วชาวบ้านยังลงไปไม่ได้ นี้ไม่ทราบสาเหตุอะไร ผมยังสงสัย
คนค้นคลอง : ทุกวันนี้ น้ำคลอง ไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรมาก แค่เอามารดน้ำผักใช่ไหม
กำนันเต๊ะ : ไม่ ไม่ได้ใช้อะไรเลย นอกจากว่าถ้าน้ำคลองเค็มชาวบ้านอาจจะขุดเอาไว้ในบ่อปลา เอาไว้เลี้ยงปลาดุก ที่ว่าอาบนี้ มันก็พอมีอยู่ริมฝั่งคลอง เมื่อก่อนเรารณรงค์กันว่าให้ทำส้วม แถว ๆนี้ คนนั่งอึกกันเต็มไปหมด ที่ว่าตามคันนาอาจจะเดินไม่ได้ ปัญหานี้ เมื่อคนสร้างบ้านค่อยออกกันอยู่แบบนี้ ถ้าไม่มีส้วมก็อยู่ไม่ได้ ไม่รู้ไปนั่งไหน เมื่อก่อนถ่ายลงคลองกันหมด แต่เดี๋ยวนี้มีส้วมร้อยเปอร์เซ็นต์ กว่าจะถึงร้อยเปอร์เซ็นต์ เล่นกับมหาลัยมานานแสนนานแล้ว สมัยอาจารย์มณฑา สมัยอาจารย์ พาณิชย์ อาจารย์หมอวิจิตร ก็เล่นมาตลอด สมัยนั้นเราก็คิดว่าให้ชาวบ้านทำส้วม เราไม่ได้คะยั้นคะยอเขา เพราะเขาไม่มีเงิน อยู่มา ๆ เขาสร้างบ้านอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำแล้ว ไม่ได้อาบน้ำคลองแล้ว อันนี้ก็ดีไปอย่าง แต่มันจะต้องแก้ไขอีกหลายรูปแบบ หนึ่ง ถ้าน้ำเสียลงมาไม่รู้จะเอาไปไหน บางครั้งฝนตกหนักลงมา บางคนทะเลาะกันต่อยกัน เพราะไม่ได้วางผังเมือง ไม่หนำซ้ำทำถนนก็ไม่ได้คิด เอาลูกรังมาลงบดอัด บดอัด เสร็จแล้วไป การถ่ายเท น้ำฝั่งโน่นที่จะไหลมานี้ มาไม่ได้ ปัญหาก็ต้องอยู่พรรค์นี้
คนค้นคลอง : ทั้งตำบลมีกี่ครัวเรือน
กำนันเต๊ะ : 1000 กว่าครัวเรือน ผมว่า.. ไปดูในทะเบียนบ้าน เพราะหมู่ 7 200 - 300 หมู่นี้ก็ 200 กว่า มีอยู่อีก 8 หมู่บ้าน หมู่ 4 กับหมู่ 2 มีประชากรน้อย ที่หนาแน่นก็หมู่ 7
คนค้นคลอง : ประกอบอาชีพอะไรบ้าง
กำนันเต๊ะ : ทำประมงกับค้าขาย เมื่อก่อนทำนาข้าว ชาวบ้านคิดว่าการทำนาเห็นว่าเสียเวลาในการประกอบอาชีพอื่น สู้คนประกอบอาชีพค้าขายไม่ได้ พูดได้เต็มปากว่า คนในตำบลคู่เต่า มี หมู่ 1, 2, 3, 5, 6, 7 บางนิดหน่อย ทำมาหากินอยู่ในทะเลสาบสงขลาหมด
คนค้นคลอง : ไปหาปลาในทะเลหมดหรือ
กำนันเต๊ะ : ครับ จับปลา จับกุ้ง ในทะเลสาบสงขลา
คนค้นคลอง : มีเรือส่วนตัวหรือ
กำนันเต๊ะ : ครับ แล้วแต่เครื่องมือเล็ก เครื่องมือใหญ่ ส่วนใหญ่ก็ไม่ใหญ่โตอะไรมาก
คนค้นคลอง : แล้วเอาไปขายที่ไหน
กำนันเต๊ะ : บางคนก็ขายพ่อค้าคนกลาง แต่เดี๋ยวนี้ก็มีรถเอาไปขายต่างตำบลต่างอำเภอ ดูแล้วดีกว่าเราไปทำนา ชาวบ้านก็สร้างบ้านขึ้นมา มีตู้เย็น มีเครื่องซักผ้า มีอะไรอื่น ๆ
คนค้นคลอง : ในตำบลนี้ ส่วนมากมุสลิมทั้งหมดไหม
กำนันเต๊ะ : หมู่1 พุทธล้วน หมู่ 2 พุทธล้วน หมู่ 3 ครึ่งต่อครึ่ง หมู่ 4 พุทธล้วน หมู่ 5 มุสลิม หมู่ 6 มีคนไทยเชื้อสายจีน มุสลิม 15 - 20 ครัวเรือน หมู่ 7 มีคนพุทธ อยู่ 10 ครัวเรือน นอกนั้นเป็นมุสลิม หมู่ 8 คนพุทธล้วน หมู่ 9 คนพุทธล้วน หมู่ 10 ครึ่งต่อครึ่ง
คนค้นคลอง : คนพุทธทำอะไร
กำนันเต๊ะ : ค้าขาย ทำการเกษตร ปลูกผัก เลี้ยงวัวบ้าง แต่คนพุทธ หมู่ที่ 1, 2, 3, 4 พวกนี้ทำประมงหมด คือทะเลสาบสงขลาเลี้ยงคนจังหวัดสงขลาทั้งจังหวัด จังหวัดสตูล บางทีก็ไปถึงนครศรีธรรมราช ตรัง แต่บางส่วนนะครับไม่ใช้ทั้งหมด แต่ผมไปดูสภาพที่เขาเชิญผมไปประชุมที่โภชนา ใน มอ. อาจารย์ประสาทให้ผมดู โครงการของนายก ว่า ทะเลสาบนี้จะขุดลอกจากทะเลน้อยไปพัทลุง แต่เขาจะทำเกาะในทะเลสาบนั้น 1500 ไร่ แต่จะทำตรงไหนเขาก็ยังไม่ได้บอกชัดเจน เขาให้ผมดู ผมบอกกับคนหลาย ๆ คน ว่าตอนนี้ ในทะเลสาบสงขลา ชาวบ้านคิดจะทำมาหากินต้องแย่งกัน ทะเลาะกันแล้ว เดี๋ยวนี้ตรงนี้ของกูนะจะไปดักไอ้พวกไซนั่ง พอดักแล้วไอ้โน่นบอกว่า มึงมาดักติดข้างหน้ากู ถ้าไปทำถมเสีย ชาวบ้านจะเอาที่ไหนไปทำมาหากิน ที่จะสร้างเกาะขึ้นมาธรรมชาติสร้างไว้ให้แล้ว เกาะยอนั้น จะพัฒนาให้เจริญเท่าไหร่ก็ได้ มิหนำซ้ำเกาะเสือเกาะหมาก เกาะสี่ เกาะห้า เกาะนางคำ มันน่าจะพัฒนาตรงนั้นให้ดี เขาว่าเมื่อขุดแล้วไม่รู้จะเอาไปไหน ผมว่าคำนี้โง่ที่สุด นักวิชาการไปเรียนจบมาจากไหน ที่ไม่รู้เอาดินไปไว้ที่ไหน ลองคิดดู บ้านหลังนั้นที่ผมสร้างต้องไปซื้อดินมาสนามบินมาถม นี้ชาวบ้านเขาพร้อมจะซื้ออยู่ ไม่น่าจะโง่ถึงขนาดพรรค์นั้น ต้องไปศึกษาอื่น ลองไปดู ดินข้าง ๆ ถนนลพบุรีราเมศวร์เข้าไม่ให้ถมหรือ แล้วแหลมโพธิ์สักเท่าไหร่ บางกล่ำโน่น พาไปให้สิงคโปร์ชาวบ้านรอจะเอาอยู่ เหมือนกับแก็สเหมือนกับน้ำมันที่อ่าวไทย ผมจะถามว่ามีไหมน้ำมันในอ่าวไทย แต่เอาขึ้นไปทำไหน ที่สิงคโปร์ น้ำมันนี่ไม่ได้เข้ามาหรอกเมืองไทยพาไปโน่น
คนค้นคลอง : คือปัญหาของเราคือเราไม่มีเงิน และเทคโนโลยีเราไม่มี ปัญหาคือเราไม่ผลิตไม่สร้างเทคโนโลยีตรงนี้
กำนันเต๊ะ : คือผมเคยถามนักวิชาการเรื่องการขุดเจาะก๊าซในทะเลสาบ รัฐบาลไทย ได้เท่าไหร่ เขาบอกว่า 10 เปอร์เซ็นต์ 90 เปอร์เซ็นต์ ไม่ได้ประเทศไทย นี้มันช้ำใจไหม ถ้าว่าไม่มีนักวิชาการ ไม่มีเทคโนโลยี คือว่าเราไปเรียนกันเยอะแล้ว เขาว่าบอลไทยไม่เก่ง ที่ไปเป็นโค้ชให้ญี่ปุ่นอยู่ก็มี ไอ้นี้แหละระบบแบบนี้ ที่ไปดูป่าพรุที่จะนะ ก็ไม่ควรจะทำของเขา เพราะชาวบ้านเขาสู้กันมา
คนค้นคลอง : เขาสร้างโรงแยกก๊าซ ถมที่สูง น้ำเสียมันลงตรงนี้หมด ป่าพรุทั้งหมดที่ชาวบ้านทำมาหากินก็เสียหมด
กำนันเต๊ะ : นี่ทะเลสาบ มีคนมาบอกผมว่านี่โครงการของป่าเปรม ผมว่าป๋าเปรมไม่ได้มาดักไซนั่ง ไม่ได้มาหาปลาที่นี่ ผมว่าถ้าเขาทำแบบนี้น่าจะแรงกว่าที่จะนะ ผมบอกให้นะ
คนค้นคลอง : ไม่กี่วันที่เขาประชุมกันจัดระเบียบไซนั่ง คือว่าเขาจะไม่จ่ายเงิน ที่นี้เขามีเจ้าของไซอยู่ไหม
กำนันเต๊ะ : เยอะที่หากินอยู่ ที่ตั้งอยู่ริมถนน นั้น ๆ พวกไซนั่งทั้งหมด เขาเรียกขาทราย เอาไอ้นี้ไปปักหลัก ไปขวางไว้ พอกุ้งมาชนมันจะร่าย ๆ ไปเข้าในไซ
คนค้นคลอง : แต่ละคนต้องลงทุนเท่าไร
กำนันเต๊ะ : มันไม่แน่ แล้วแต่ จะเอาสักพัน สองพันทำอะไรไม่ได้แล้ว เพราะเรือลำหนึ่ง 6 หมื่น 7 หมื่น คิดดู ถ้าไม้ทั้งต้นแพงลิบ ถ้าหาไม้เลื่อยเป็นกระดานต่อเป็นลำเรือ ราวสัก 2 - 3 หมื่น บางลำเป็นแสนก็มี มันต้องอยู่แบบนี้ ต้นทุนมันก็สูงแล้ว ถ้าถมทะเลผมไม่เห็นด้วย ต่อให้เหนือชวลิตผมก็ไม่กลัว ต้องพูดให้ถึงที่แบบนี้ ทำไมคนจะนะไม่กี่คน เขาต่อสู้ของเขามาได้ ตำรวจที่มาคุม มากินเบี้ยเลี้ยง 3 จังหวัดโน่น ทำไมไม่ไป
คนค้นคลอง : บ่อน้ำตื้นปกติมีไหมใคร
กำนันเต๊ะ : มีตามสวนของชาวบ้าน
คนค้นคลอง : เมื่อก่อนนี้ใช้คือน้ำฝนกับน้ำคลอง
กำนันเต๊ะ : ครับ และก็น้ำบ่อน้ำตื้น แต่น้ำคลองนี้ใช้ได้ไม่ตลอดไป เพราะว่าหน้าน้ำเค็มขึ้นราวเดือนเมษายนนี้ ชาวบ้านทำอะไรไม่ได้เพราะน้ำเค็ม
ชาคริต : แหล่งน้ำหลัก ๆ คือน้ำฝนหรือครับ
กำนันเต๊ะ : แหล่งน้ำหลักสมัยผมเล็ก ๆ คือน้ำคลองนี้ แต่บ้านแถวนี้ไม่มี บ้านผมก็ไม่ใช่อยู่แถวนี้ เขาใช้เป็น "หม้อ" ชาวบ้านเขาเรียก "เพล้ง" ทำกับหม้อดิน แล้วก็ทูน มีผ้าม้วนทูนแล้วปล่อยมือไม่ต้องถือ แต่เดี๋ยวนี้ไม่เห็นคนทูนแล้ว มันทูนไม่เป็น สมัยลูกสาวผมคนโตยังทูนปล่อยมืออยู่อีก เป็นกะละมังใส่กุ้งทูนไปขาย แล้วน้ำคลองได้ชุบเลี้ยงชีวิตคนแถวนี้มาตลอด
ชาคริต : ที่ใสเพล้งคือน้ำกินหรือ
กำนันเต๊ะ : ที่ใส่เพล้งคือน้ำกิน ทูนไปบ้าน เพราะบ้านไม่ใช่อยู่แถวนี้ เดี๋ยวนี้มันขยายออกมาผมก็มาอยู่ตรงนี้
ชาคริต : สักกี่หลังจากที่ได้ใช้น้ำคลอง
กำนันเต๊ะ : ปี 2520 หลังจากผมเจาะบ่อ 8 นิ้ว แต่น้ำก็จืด
คนค้นคลอง : น้ำบ่อธรรมดาเขาไม่ใช้หรือ
กำนันเต๊ะ : น้ำบ่อธรรมดามันไม่พอ เวลาหน้าแล้งมันจะแห้งขอดเราใช้ไม่พอ
คนค้นคลอง : ก็เลยต้องเจาะบาดาลให้ลึกลงไปอีก
กำนันเต๊ะ : บ่อนี้มันลึก 95 เมตร เป็นบ่อรวม คนหลายหมู่บ้านมาใช้
คนค้นคลอง : ทุกวันนี้คือมีบ่อบาดาลกันทุกบ้าน
กำนันเต๊ะ : ครับ
คนค้นคลอง : ขนาดเท่านี้เหมือนกันหรือครับ
กำนันเต๊ะ : ราว 70 -80
คนค้นคลอง : น้ำประปาไม่ใช้หรือ
กำนันเต๊ะ : ไม่ได้ใช้ คือผมไปขอประปาชนบท เขาให้มา แปดแสน 2520 สมัยนั้นก็เยอะแล้ว คิดว่าเขาจะสร้างหอถังที่นี้เพราะบ่อเจาะ 8 นิ้วอยู่ที่นี่ ใช้ หมู่ 5 หมู่ 6 หมู่ 7 แล ๆ เขาต้องตอกเสาเข็ม คิดดูแล้วต้องสะเทือนต่อมัสยิด เขาก็ไม่ทำ ผมก็เลยทำเป็นถังกรองขึ้นมา ใส่หิน ใส่ถ่าน ใส่ทราย เข้ามา พอกรองนาน ๆเข้ามันก็ตัน ต้องรื้อล้าง เลยชาวบ้านคิดเจาะขึ้นมาเอง ไม่ได้ใช้เครื่องเจาะหรอก ใช้เครื่องพ่นน้ำแล้วหมุนเอากับมือ ใช้ประแจปากโพธิ์ หมุน ๆ ก็เริ่มมาตั้งแต่แหลมโพธิ์ แหลมโพธิ์ หมู่ 3 นี้ลำบากมามาก จนถึงมานี่ หมู่ 6 เจาะไม่ได้น้ำไม่จืด หมู่ 8 บางส่วนน้ำเป็นน้ำกร่อย หมู่ 7 บางส่วน
คนค้นคลอง : ถ้าเขาไม่มีน้ำดื่มเขาแก้ปัญหายังไง
กำนันเต๊ะ : เดี๋ยวนี้เขาซื้อน้ำดื่มกันหมดแล้ว
คนค้นคลอง : แสดงว่านี่คือปัญหาร่วมเลย เพราะตั้งแต่ต้นน้ำยันปลายน้ำ นี้เขาซื้อน้ำกันหมดแล้ว
กำนันเต๊ะ : คนซื้อกันหมด เพราะเขามีน้ำขายตามร้านขายของช้ำ แต่จะสะอาดจริงหรือไม่ เราไม่สามารถวิจัยได้ เพราะเราไม่รู้ เขียนเป็นโพลาริสมาหรืออะไรมา แต่กรรมวิธีเราไม่รู้ เขาเอามาขายเป็นขวดเท่านั้น
คนค้นคลอง : น้ำบาดาล ถ้าใช้ตั้งแต่ ปี 2520 นี้ มีปัญหาต่อสุขภาพอะไรบ้าง
กำนันเต๊ะ : ไม่มีครับ เพราะเรากรองเสียก่อน ก่อนใช้
คนค้นคลอง : แสดงว่าได้ให้ความรู้กับชาวบ้านอยู่แล้ว
กำนันเต๊ะ : ครับ
คนค้นคลอง : เรื่องคลองที่ปากอ่าว...
กำนันเต๊ะ : คลองที่ปากอ่าวที่เกิดขึ้นมาเขาเรียกว่าคลองขุด
คนค้นคลอง : เมื่อก่อนเคยมีตอนนี้หายไปแล้วหรือ
กำนันเต๊ะ : มี แต่มันค่อยตื้นขึ้น ๆ จระเข้เคยกินคนตรงนั้น ขุดลอกควรจะขุดตรงนั้นด้วย ผมบอกว่าทำไมไม่ขุดออกไปโน่น เขาบอกไม่มีงบ คือมันทำอยู่อย่างนั้น
คนค้นคลอง : น้ำเสียช่วงหนักช่วงไหน
กำนันเต๊ะ : ช่วงเวลาฝนตก หรือไม่ก็หน้าแล้ง ไม่รู้ว่าโรงงานไหน
คนค้นคลอง : มันน่าสนใจที่ว่า เวลาที่ปล่อยน้ำเสียลงมา กว่าจะมาถึงปลายน้ำต้องใช้เวลานานไหม
กำนันเต๊ะ : น้ำเสียที่ปล่อยลงมาที่เน่าอยู่นี้ นานพอสมควร แต่ใช้เวลาเดินทางสักวันหนึ่ง
คนค้นคลอง : เน่าอยู่นานไหม กว่าจะลงไปถึงทะเล
กำนันเต๊ะ : หลายวัน บางครั้ง 10 กว่าวัน
คนค้นคลอง : ช่วงที่น้ำเสียมาพวกปลา มันตายไหม
กำนันเต๊ะ : ตายครับ พวกปลา พวกกุ้ง นอนเกยตื้นอยู่
คนค้นคลอง : ไม่ใช่ปลาที่มาจากที่อื่นหรือ
กำนันเต๊ะ : ปลาที่นี้ ปลาข้างบนก็ตายอยู่ข้างบน ปลาข้างล่างก็ตายอยู่ข้างล่าง อาจจะไล่มานะ ปลามันก็รู้ว่าน้ำเสียมา มันก็วิ่งลงมา
คนค้นคลอง : ปลาจากข้างบนลอยมาจากข้างบนไหม
กำนันเต๊ะ : เขาจับกันหมด
คนค้นคลอง : แล้วที่นี้เขาจับกินไหม
กำนันเต๊ะ : กิน
คนค้นคลอง : มีปัญหาอะไรเรื่องสุขภาพไหม
กำนันเต๊ะ : ไม่ทราบเหมือนกัน แม้แต่กินก็ไม่เคยกิน น้ำในคลองตั้งแต่รู้ว่าเน่า ขอโทษนะ จะว่าล้างมือผมก็ไม่เคยล้าง ผมเคยเห็นว่ามันทำให้เป็นโรคอหิวาห์ ที่เล่าให้ฟังนั้นแหละ
คนค้นคลอง : มันระบาดเฉพาะตำบลนี้หรือครับ
กำนันเต๊ะ : อาจจะมีที่แม่ทอม ที่อื่นบ้าง
คนค้นคลอง : หลังจากนั้นมีปัญหานี้ไหม
กำนันเต๊ะ : เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีมันทันสมัย ถ้าท้องเสียก็รีบพาไปโรงพยาบาล
คนค้นคลอง : แถวนี้นอกจากกิน อาบ ใช้ประโยชน์จากคลองอย่างอื่นไหม
กำนันเต๊ะ : ใช้รดพวกอ้อย พวกผัก ต้องใช้หาบใช้ปี๊บ ปี๊บน้ำมันก๊าซ เอามาเจาะเข้าแล้ว ใช้ไม้ทำที่หาบ
คนค้นคลอง : มีตลาดน้ำไหม หรือการละเล่นมีไหม
กำนันเต๊ะ : แข่งเรือ ประเพณีชักพระ สมัยผมยังเล็ก วัดท่าแซ-เขาจะมีเรือพระมาแหลมโพธ์ เขาทำบุญตักบาตรกันเสร็จแล้วก็กลับไปบ้าน ไปแข่งเรือที่ลากูน่า พอมหาเริญ มายึดแหลมโพธิ์เป็นสำนักสงฆ์ขึ้นมา ให้แข่งเรือที่นั้น มันมีปัญหาขึ้นว่าที่แหลมโพธิ์ตรงนั้น ที่สาธารณะประโยชน์ตรงนั้น ผมไปถามเจ้าอาวาสหาดใหญ่ใน ว่าประเพณีชักพระมันมีมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาบอกว่า "อาตมาบอกไม่ได้ มันมีมาตั้งแต่ไหน แต่ไร" เรามาทำลายเสียเดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว วันหนึ่ง มหาเริญบอกว่า วัดจะเจริญขึ้นนักท่องเที่ยวจะมาเที่ยวในที่สาธารณะประโยชน์ สมัยผมเป็นกำนันผมก็ไม่ให้ เพราะที่ตรงนั้นเป็นที่ที่ชาวบ้านใช้ประโยชน์ร่วมกันมานานแสนนาน จะเอาไปตั้งวัด เราไม่มองว่าวัดท่าเมรุไม่มีพระ วัดดอนก็มีพระรูปหนึ่ง วัดใหม่ก็มีพระรูปหนึ่ง ทำไมเราไม่มาพัฒนาตรงนี้ แต่มายึดเอาแหลมโพธิ์ ไปหานานชวนสมัยนายชวนได้เป็นนายก เข้าก็ไม่กล้าอนุญาตมา ทำไปทำมา เข้าทำห้องน้ำก็เก็บเงิน ก็ไม่ว่าอะไรเขา แต่คนพารถไปจอดก็เก็บเงินเขาอีก ทำไมต้องไปเก็บเงินเขากัน ก็ตัดสินใจไปแข่งเรือที่วัดชลธารประสิทธิ์ ไม่ทำเสียที่นี่
คนค้นคลอง : เขาว่าที่ไม่ทำ เพราะว่าลากูน่าเขาทำสะพานขวางเรือพระ ไม่ใช่หรือ
กำนันเต๊ะ : ไม่ใช่แบบนี้ ตั้งแต่ไม่ได้สร้างลากูน่าโน่น ตอนนั้นผมเกษียณแล้ว ความจริงยอดเรือพระถ้าจะข้ามไป ก็ยกไปได้ นั้นคือเรื่องที่เอามาอ้างหรอก
คนค้นคลอง : เข้าใจแล้ว ที่จริงที่สาธารณะกลายมาเป็นที่ผลประโยชน์เสียแล้ว
กำนันเต๊ะ : คือ อบต. เขาไม่ให้ สะพานที่ยื่นเข้าไปในเรือมหาเจริญแกรื้อเอาไปหมด แต่ก่อนเส้นทางฝั่งนี้ ที่ศูนย์วิจัยของมหาลัย ที่ริมคลองนั้นมี ต้นโกงกาง ไม้หลุมพอ มะม่วงหิมพานต์ หลาย ๆต้น มันหมดแล้ว มันคิดว่าตรงนั้นเมื่อนานเข้าสงฆ์ก็ไม่อยู่ การใช้งบประมาณที่จะกันในทะเลสาบ ถ้าจะเล่นสกีก็ไม่ได้เพราะน้ำตื้น เคยมีเจ้าของโรงแรมสุมณฑาเคยวางแผนจะทำเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ผมว่า "ใครมันจะมา ถ้ามันอยู่อย่างนี้ ชายทะเลมีแต่ขี้โคลนทั้งนั้น"
 Member username  password remember me  สมัครสมาชิก  Go to top.
 Web Statistics : online 0 member(s) of 23 user(s) from all 203 member(s). SoftGanz Group. My Sql Database Server. PHP. The Apache. Mozilla. Nedstat Basic - Free web site statistics
Personal homepage website counter
User count is 7885807 person(s) and 25836578 hit(s) since Apr,27 2004 , current hit 1 time(s).
The Coca-Cola Foundation